Επόμενη συνέλευση: Πέμπτη 28 Μαΐου, 7 μ.μ., Πάρκο Κύπρου και Πατησίων

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2020

Φωτογραφίες από τη συμμετοχή του Συντονισμού Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση στην απεργιακή πορεία μετά από τη συγκέντρωση στα Χαυτεία για την Πρωτομαγιά


Τιμάμε την εργατική Πρωτομαγιά,
συνεχίζουμε τον αγώνα υπεράσπισης των εργατικών κατακτήσεων,
των κοινωνικών αναγκών, της ζωής και της υγείας μας!

Ελεύθερη πρόσβαση
σε Περίθαλψη - Τροφή - Στέγαση - Εκπαίδευση - Μετακίνηση















Πέμπτη, 16 Απριλίου 2020

ΣΕΣΕΕΜ: Παρεμβάσεις στο πλαίσιο της μέρας πανελλαδικής δράσης για τους εργαζομένους στα supermarket

Στο πλαίσιο της μέρας πανελλαδικής δράσης για τους εργαζομένους στα supermarket, της ταξικής αλληλεγγύης και της σύνδεσης των αγώνων της κοινωνικής - ταξικής βάσης κόντρα στην πανδημία και την επίθεση κράτους και αφεντικών, πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης και στήριξης, τηρώντας όλα τα αναγκαία μέτρα ατομικής και συλλογικής προστασίας, στις γειτονιές της Νέας Σμύρνης, του Παλαιού Φαλήρου και των Πετραλώνων.

Οι δράσεις έγιναν την Τρίτη 14 και την Τετάρτη 15 Απρίλη σε υποκαταστήματα MyMarket, MARKET IN (Economy), OK!, ΑΒ Βασιλόπουλος, LIDL, Σκλαβενίτης και ΚΡΗΤΙΚΟΣ. Περιλάμβαναν αναγραφή συνθημάτων έξω από αυτά, σε στάσεις λεωφορείων και τραμ, μοίρασμα προκηρύξεων στους εργαζομένους και στον κόσμο που ψώνιζε στο εσωτερικό τους ή περίμενε υπομονετικά στις ουρές.

Στις συζητήσεις που προέκυψαν μας δόθηκε η δυνατότητα να επιβεβαιώσουμε από πρώτο χέρι τη μεγάλη προσφορά των εργαζομένων στον κλάδο μέσα στις δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζουν, εκτεθειμένοι καθημερινά με ελλιπή μέσα ατομικής προστασίας, αλλά και την εργοδοτική αυθαιρεσία και ασυδοσία, την ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση της εργασίας, το χτύπημα εν μέσω πανδημίας εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.


Ελεύθερη πρόσβαση σε Περίθαλψη - Τροφή - Στέγαση - Εκπαίδευση - Μετακίνηση
Καμία θυσία για κράτος και κεφάλαιο…
Εν μέσω της εξάπλωσης της θανατηφόρας πανδημίας του ιού COVID-19, κράτος και κεφάλαιο επιχειρούν να αντιμετωπίσουν την κρίση επιβάλλοντας μέτρα έκτακτης ανάγκης και απαγόρευση της κυκλοφορίας, αδιαφορώντας για την κάλυψη των άμεσων κοινωνικών αναγκών και φιμώνοντας όποιον δεν σιωπά. Ωστόσο, δεν χάνουν την ευκαιρία να επιτεθούν με ολοένα και μεγαλύτερη σφοδρότητα στην κοινωνία, καταδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως η ανθρώπινη ζωή δεν μετρά, μπροστά στη διατήρηση της εξουσίας και του πλούτου τους.
Δεν μας πείθουν τα κυβερνητικά διαγγέλματα περί «εθνικής ομοψυχίας» απέναντι στην πανδημία…
Την ίδια στιγμή που τα κρατικά επιτελεία μας καλούν να παραμείνουμε σπίτι, χιλιάδες από εμάς, υπό τον κίνδυνο της απόλυσης, αναγκαζόμαστε καθημερινά να στριμωχνόμαστε στα μέσα μεταφοράς για να πάμε στη δουλειά μας, σε μαζικούς εργασιακούς χώρους που δεν συνδέονται ούτε κατά διάνοια με την εξυπηρέτηση βασικών κοινωνικών αναγκών, προκειμένου να μην διαταραχθεί το κέρδος των αφεντικών. Είμαστε εμείς, οι από κάτω που καλούμαστε να κάνουμε θυσίες, πασχίζοντας τελικά για να παράγουμε εκείνα που, ενώ μέσα σε μια επείγουσα κατάσταση θα έπρεπε να διατίθενται για την κάλυψη των αναγκών μας, παραδίνονται και πάλι στα χέρια μιας ισχνής προνομιακής μειοψηφίας.
Εξάλλου, είτε ως εργαζόμενοι που μετακινούμαστε με τα ΜΜΜ είτε ως εργαζόμενοι σε αυτά, βιώνουμε την ίδια πραγματικότητα…
Την ίδια αδιαφορία αντιμετωπίζουμε από τους κρατικούς μηχανισμούς και την εργοδοσία όσον αφορά στην προστασία και εργασιακή κατοχύρωσή μας: ελλιπής καθαρισμός των χώρων εργασίας, των οχημάτων και αποβαθρών, παντελής έλλειψη μέσων προστασίας (όπως καταγγέλθηκε πρόσφατα στο εκδοτήριο του σταθμού Αττικής) και μετακύλιση του κόστους για την προμήθειά τους στους εργαζομένους, -ιδιαίτερα στις συγκοινωνίες στους οδηγούς των λεωφορείων που διατρέχουν και τον πιο άμεσο κίνδυνο λόγω της αυξημένης τους έκθεσης- και, παράλληλα, απειλές για μειώσεις μισθών λόγω της πτώσης της κερδοφορίας.  
Δεν θα πληρώσουμε το κόστος των εγκληματικών κρατικών πολιτικών και της εργοδοτικής ασυδοσίας…
Την ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι καλούνται να ανταπεξέλθουν με τα υποτιθέμενα 800 ευρώ για 45 ημέρες, οι συμβάσεις αναστέλλονται επ’ αόριστον, τα έκτακτα κρατικά μέτρα στρώνουν το δρόμο για την διόγκωση της ασυδοσίας των αφεντικών, με απολύσεις, απλήρωτες υπερωρίες, εκ περιτροπής εργασία με μείωση 50% του μισθού και ελαστικοποίηση των ωραρίων. Επιπρόσθετα η υιοθέτηση και εδραίωση της «τηλεργασίας», που αποτελεί έναν νέο εργασιακό εφιάλτη, ανοίγει τον δρόμο για τη γενίκευση της εφαρμογής τους ακόμα και μετά τη λήξη της έκτακτης ανάγκης. Μέσα σε αυτή την συνθήκη, πληθαίνουν οι καταγγελίες εργαζομένων για καταστρατήγηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων, για «μαύρη» εργασία.

Δεν ξεχνάμε ποιος έχει συστηματικά μεθοδεύσει την υποτίμηση και εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αναγκών, της υγείας, της παιδείας, της μετακίνησης. Είναι αποκλειστικά δική τους η ευθύνη για την αποσάθρωση του κλάδου της υγείας, με ιδιωτικοποιήσεις, συγχωνεύσεις και κλείσιμο νοσοκομείων, με απολύσεις και ελαστικοποίηση της εργασίας στον υγειονομικό κλάδο. Είναι εκείνοι που ακόμα και μέσα σε αυτή τη συνθήκη, στην οποία διακυβεύεται η ζωή όλων μας, αρνούνται να θωρακίσουν τις δομές και τους εργαζομένους στον κλάδο. Γι’ αυτό στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο υγειονομικό προσωπικό, στους εργαζομένους στο δημόσιο σύστημα υγείας, διότι αναγνωρίζουμε ότι παλεύουν καθημερινά για τη κοινωνία. Υποστηρίζουμε τις διεκδικήσεις τους και καταγγέλλουμε την προσπάθεια φίμωσής τους και καταστολής των κινητοποιήσεών τους. Γι’ αυτό o αγώνας τους είναι αγώνας όλων μας.

Δεν ξεχνάμε ότι είναι αυτοί που επιβάλλουν τις αντικοινωνικές εξοντωτικές πολιτικές απέναντι στους πλέον ευάλωτους από εμάς, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, που ενώ υπάρχουν καταγεγραμμένα κρούσματα, εξακολουθούν να κρατούνται έγκλειστοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, στη Ριτσώνα, τη Μαλακάσα, τη Μόρια, κάτω από άθλιες συνθήκες, δίχως παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Απέναντι σε όσους βρίσκονται έγκλειστοι/έγκλειστες σε φυλακές, ερχόμενοι αντιμέτωποι με τον θάνατο και την κρατική καταστολή.
Δεν θα παραμείνουμε σιωπηλοί απέναντι στην περαιτέρω διάλυση των εργασιακών μας κεκτημένων, των αναγκών μας, της αξιοπρέπειάς μας, της ζωής μας…
Απαιτούμε να κλείσουν άμεσα οι χώροι εργασίας που δεν καλύπτουν βασικές κοινωνικές ανάγκες, με πλήρη καταβολή των μισθών στους εργαζομένους για όσο διάστημα απαιτείται. Καμία απόλυση, πλήρης κατοχύρωση των εργασιακών κεκτημένων για όλους μας. Μέριμνα για τους πλέον ευάλωτους από εμάς, ηλικιωμένους, ανέργους, αστέγους, τοξικοεξαρτημένους, πρόσφυγες και μετανάστες. Δεν θα γίνουμε βορά για τα δικά τους συμφέροντα.

Η μετακίνηση με τα μέσα μεταφοράς είναι κοινωνική ανάγκη και απαιτούμε ελεύθερη πρόσβαση για όλους και να παρασχεθούν άμεσα όλα τα απαραίτητα μέσα για την ατομική και συλλογική προστασία. Άμεση προστασία και στήριξη των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, καθώς ικανοποιούν βασικές κοινωνικές ανάγκες. Ειδικά στην περίοδο της πανδημίας και της επίθεσης των αφεντικών στους μισθούς μας είναι ακόμα πιο σημαντικό να διεκδικήσουμε ελεύθερη πρόσβαση, να μην πληρώνουμε για τις μετακινήσεις μας, όπως και για κάθε άλλη βασική ανάγκη (περίθαλψη - τροφή - στέγαση - εκπαίδευση).

Μέσα σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης και εντατικοποίησης του ελέγχου της κοινωνικής ζωής, επαγρυπνούμε, βρίσκουμε νέους τρόπους να διατηρήσουμε τα μέτωπα του αγώνα ανοιχτά, με όπλα μας την αλληλεγγύη και τη συλλογικοποίηση, πάντα με γνώμονα την προστασία της υγείας και της ζωής των συνανθρώπων μας. Ήδη μια σειρά από αγώνες ξεσπάνε ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική. Από τους εστιακούς φοιτητές που παλεύουν ενάντια στις εκκενώσεις των εστιών μέχρι τις διεκδικήσεις για ποιοτική και καθολική περίθαλψη από τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία. Από τους αγώνες των φυλακισμένων για αποσυμφόρηση φυλακών και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης μέχρι τους εργαζομένους που αντιστέκονται στις μειώσεις μισθών και τα ελαστικά ωράρια.Απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο που προωθούν τον φόβο, τη φτώχεια, την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, την εκμετάλλευση και την καταστολή, συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε τις κοινωνικές μας ανάγκες, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας.

Leurs profits, nos morts - Τα κέρδη τους, οι νεκροί μας
Καμία υποχώρηση στην υπεράσπιση των αναγκών μας
Ταξική Αλληλεγγύη, Κοινωνική Αυτοοργάνωση
Ο αγώνας συνεχίζεται…

Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση
seseem@espiv.net | seseem.espivblogs.net

















Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2020

Συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τον αγώνα ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα “απελευθερωμένα” ωράρια


Συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τον αγώνα
για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης Αργίας,
ως κομμάτι του ευρύτερου αγώνα για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας,
ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση

ούτε 52, ούτε 32, ούτε 8
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

Απέναντι σε μια διαρκώς εντεινόμενη επίθεση στον κόσμο της εργασίας, στο σκληρό χτύπημα των δικαιωμάτων στη διαδήλωση και την απεργία, απέναντι στη φτώχεια, στην ανεργία, στη λεηλασία της ζωής μας με το ξήλωμα στοιχειωδών εργατικών κατακτήσεων και την απαξίωση βασικών κοινωνικών αναγκών -ασφάλιση, περίθαλψη, εκπαίδευση, στέγαση, μετακίνηση-
Ενάντια στην επιχείρηση πειθάρχησης, ασφυκτικού ελέγχου, φακελώματος, ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης, άγριας καταστολής των κατειλημμένων - αυτοοργανωμένων δομών του αγώνα και των κοινωνικών - ταξικών αντιστάσεων

Με όπλα μας την από τα κάτω οργάνωση, την ταξική αλληλεγγύη και τη συλλογική αντίσταση
Με σωματεία ακηδεμόνευτα και εργατικές συλλογικότητες που με διαδικασίες βάσης εκφράζουν τα εργατικά συμφέροντα και τις κοινωνικές ανάγκες
Με εξορμήσεις και παρεμβάσεις στους χώρους δουλειάς, με συζητήσεις με συναδέλφισσες και συναδέλφους, μαζικές συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και απεργιακές περιφρουρήσεις

·        Να μπλοκάρουμε την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία
·        Να υπερασπιστούμε τα εργασιακά δικαιώματα
·        Να βάλουμε δυναμικά μπροστά τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις μας
·        Να συνδέσουμε τις αντιστάσεις μας
·        Να δυναμώσουμε τη θέση μας και να αντιστρέψουμε τους όρους στο πεδίο της ταξικής σύγκρουσης
…για τη νίκη των αγώνων μας!

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα “απελευθερωμένα” ωράρια

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020

Φωτογραφίες από τη μικροφωνική αλληλεγγύης στον Γιάννη Καυκά στα Προπύλαια (Σάββατο 22 Φλεβάρη) και από τη συγκέντρωση έξω από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών (Πέμπτη 27 Φλεβάρη)













Η αγωγή του Γιάννη εναντίον του δημοσίου αναβλήθηκε
για την Πέμπτη 15 Οκτώβρη.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΥΚΑ


Το αίμα χύθηκε και δεν μαζεύεται. Δεν ζω με φόβο, ούτε με μίσος.
Το μίσος μου είναι ταξικό, πηγάζει από τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον κόσμο.
Ζω με τη φράση που είπε εκείνη η κοπέλα: «Μη φοβάσαι, θα πάμε μαζί».
Είναι λυτρωτικό, δεν περιλαμβάνει καμιά υπόσχεση ότι όλα θα πάνε καλά,
αλλά τη δέσμευση πως ό,τι κι αν γίνει θα πάμε μαζί.
Γιάννης Καυκάς, 8 Δεκέμβρη 2019
Στην απεργιακή πορεία της 11ης Μάη 2011 χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωναν για άλλη μια φορά ενάντια στα αντεργατικά και αντικοινωνικά μέτρα που συνέχιζαν να επιβάλλουν το ελληνικό κράτος σε συνεργασία με το Δ.Ν.Τ., την Ε.Ε. και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ωθώντας όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας στη φτώχεια, την ανεργία, την εξαθλίωση και τον αποκλεισμό. Από την αρχή της πορείας δυνάμεις καταστολής είχαν δημιουργήσει έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω της, δείχνοντας για μια ακόμα φορά την πρόθεση του κράτους να ανακόψει με ωμή βία την κοινωνική οργή και αντίσταση. Ενώ ένα μεγάλο μέρος της είχε περάσει από το Σύνταγμα μπροστά από τη Βουλή και κατευθυνόταν προς τα Προπύλαια, τα μπλοκ συνελεύσεων γειτονιάς, ταξικών σωματείων βάσης, φοιτητικών σχημάτων, αναρχικών / αντιεξουσιαστών και οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς δέχτηκαν δολοφονική επίθεση από πολυάριθμες διμοιρίες των ΜΑΤ. Οι δυνάμεις καταστολής όρμηξαν λυσσασμένα ρίχνοντας βροχή δακρυγόνων, ασφυξιογόνων και χειροβομβίδων κρότου - λάμψης μέσα στο πλήθος, χτυπώντας άγρια με τα κλομπ ανάποδα στο σώμα και στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν σοβαρά δεκάδες άνθρωποι.
Στο στόχαστρο της συντονισμένης αυτής επίθεσης βρέθηκαν, για μια ακόμα φορά, ιδιαίτερα τα μπλοκ του κόσμου που αγωνίζεται ακηδεμόνευτα και από τα κάτω. Σε αυτό το κομμάτι της πορείας, στην οδό Πανεπιστημίου, βρισκόταν και το μπλοκ της Συνέλευσης Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων, με αποτέλεσμα ο συναγωνιστής μας Γιάννης Καυκάς, που κρατούσε το πανό της, να τραυματιστεί σοβαρά. Έχοντας δεχτεί πολλαπλά χτυπήματα από τους ένστολους δολοφόνους και ενώ αιμορραγούσε στο κεφάλι άρχισε να απομακρύνεται από το σημείο που πνιγόταν στα δακρυγόνα με τη βοήθεια μιας διαδηλώτριας, ώστε να πάει σε κάποιο ασφαλές μέρος, όπως προσπάθησαν να κάνουν και άλλοι χτυπημένοι. Κατηφόρισαν μαζί την οδό Αμερικής και στο ύψος της Σταδίου μπήκαν σε μια στοά, όπου ήταν παρόντες εργαζόμενοι που τον είδαν να αιμορραγεί. Τους είπε το όνομά του και ότι ήταν στο μπλοκ της Συνέλευσης Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων, που μόλις είχε δεχτεί επίθεση στην Πανεπιστημίου. Όταν άρχισε να χάνει τις αισθήσεις του και να αιμορραγεί και από το αυτί, η κοπέλα που τον συνόδευε κάλεσε ασθενοφόρο, το οποίο έφτασε στην οδό Σταδίου, από όπου τον παρέλαβε.
Ο Γιάννης μεταφέρθηκε στο Γ.Ν. Νίκαιας με εσωτερική αιμορραγία στο κεφάλι, χειρουργήθηκε και νοσηλεύτηκε στην εντατική σε κρίσιμη κατάσταση. Αμέσως δημοσιεύτηκαν δύο μαρτυρίες σχετικά με τον βαρύτατο τραυματισμό του. Η πρώτη μαρτυρία από την διαδηλώτρια που τον συνόδεψε και η δεύτερη επώνυμα με τη μορφή καταγγελίας από δύο μέλη της Συνέλευσης Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων, προκειμένου να αποκαλυφθούν τα ψεύδη που λέγονταν από την πλευρά της αστυνομίας σε μια μεθοδευμένη προσπάθεια να συγκαλύψει την απόπειρα δολοφονίας του. Βγήκε από το νοσοκομείο με τη γροθιά υψωμένη το μεσημέρι της 30ης Μάη 2011, μετά από πολυήμερη μάχη που έδωσε για τη ζωή του με τη βοήθεια των γιατρών, ενώ χρειάστηκε πολύμηνη θεραπεία για να αναλάβει πλήρως τις δυνάμεις του.
Εννέα χρόνια μετά, παρά τις εξαγγελίες της τότε κυβέρνησης και του υπουργού Χρήστου Παπουτσή περί πλήρους διερεύνησης της υπόθεσης, παρά την αυτεπάγγελτη εισαγγελική έρευνα, παρά την προσχηματική ΕΔΕ, ποτέ κανένας δεν κατηγορήθηκε για τίποτα. Το ποινικό κομμάτι της υπόθεσης έχει κλείσει και οι επίδοξοι δολοφόνοι του Γιάννη βρίσκονται ακόμα στον δρόμο οπλισμένοι, επικίνδυνοι και με πλήρη κάλυψη του κράτους, αδειάζοντας καταλήψεις, εισβάλλοντας σε σπίτια, ξυλοκοπώντας και εξευτελίζοντας περαστικούς, έτοιμοι να διαφυλάξουν την αιματοβαμμένη “κανονικότητά” του.
Στις 27 Φεβρουαρίου, εκδικάζεται στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών η αγωγή του Γιάννη εναντίον του Δημοσίου, απαιτώντας μια ελάχιστη ένδειξη αναγνώρισης της ευθύνης του κράτους στην απόπειρα δολοφονίας του και την καταβολή αποζημίωσης.
Δεν τρέφουμε αυταπάτες για τον ρόλο του συστήματος και των μηχανισμών του. Γνωρίζουμε καλά πως η απόπειρα δολοφονίας του Γιάννη δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά τη φυσική κατάληξη της ωμής κατασταλτικής βίας που συστηματικά εξαπολύει το κράτος και το κεφάλαιο, προκειμένου να τρομοκρατήσει και να εξοντώσει εκείνες τις κοινωνικές - ταξικές αντιστάσεις που αρνούνται να δεχτούν την εξαθλίωση, τον φόβο, την εκμετάλλευση και την καταπίεση ως τη μόνη προοπτική. Εκείνες που δεν τρέφουν αυταπάτες για επίλυση των προβλημάτων μέσα από το ίδιο το σύστημα που τα αναπαράγει και τα διαιωνίζει, που άντεξαν κόντρα στην επιχείρηση απονεύρωσής τους μέσα από το χυδαίο εμπόριο “ελπίδας” την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζουν να κρατούν τον δρόμο του αγώνα ανοιχτό απέναντι στη γενικευμένη επίθεση που εξαπολύει εκ νέου το κράτος.
Στεκόμαστε στο πλευρό του συναγωνιστή μας που, μετά από τη μάχη που έδωσε για τη ζωή του, με αξιοπρέπεια, κουράγιο και μεγαλύτερη επιμονή εξακολουθεί να πορεύεται δίπλα μας στον δρόμο της συλλογικής αντίστασης και της ταξικής αλληλεγγύης, ενώ συνεχίζει να διεκδικεί την καταδίκη των κατασταλτικών μηχανισμών που ευθύνονται για τη δολοφονική επίθεση εναντίον του. Των ίδιων που σήμερα ξυλοκοπούν και βασανίζουν διαδηλωτές, φοιτητές και απεργούς, που συλλαμβάνουν και φυλακίζουν αγωνιστές με στημένα, σαθρά κατηγορητήρια, που εκκενώνουν καταλήψεις, που καλύπτουν και συνδράμουν τη δράση παρακρατικών φασιστών απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Αντλούμε έμπνευση από το πείσμα και το θάρρος του για να συνεχίσουμε τον αδιαμεσολάβητο και αντιθεσμικό αγώνα, από κοινού με τις υπόλοιπες δυνάμεις του κινήματος, απέναντι στην κρατική τρομοκρατία, απέναντι στην αστυνομοκρατία στις γειτονιές μας, απέναντι στην επιχείρηση εξόντωσης των κοινωνικών - ταξικών αντιστάσεων, απέναντι στον αποκλεισμό των πιο αδύναμων στρωμάτων της κοινωνίας, των προσφύγων, των μεταναστών, των ανέργων, των φτωχών, απέναντι στη διάλυση στοιχειωδών εργατικών κεκτημένων και την πλήρη απαξίωση βασικών κοινωνικών αναγκών (ασφάλιση, περίθαλψη, εκπαίδευση, στέγαση, μετακίνηση). Με όπλο μας την αλληλεγγύη, συνεχίζουμε να παλεύουμε στην κατεύθυνση της οικοδόμησης μιας κοινωνίας ισότητας, δικαιοσύνης και ελευθερίας!
Σήμερα, που ο καπιταλισμός δείχνει το αγριότερο πρόσωπό του και η κρατική βαρβαρότητα θέλει να επιβάλει σιγή νεκροταφείου στην κοινωνία, περισσότερο παρά ποτέ, ουτοπία δεν είναι να αγωνιζόμαστε για να ζήσουμε διαφορετικά, ψευδαίσθηση είναι να πιστεύει κανείς ότι μπορούμε να ζήσουμε έτσι!
Απόσπασμα από το πρώτο μας κάλεσμα για συμμετοχή σε γενική απεργία και κεντρική απεργιακή πορεία, 15 Δεκέμβρη 2010

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΥΚΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ-
ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ-
ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!

Στηρίζουμε τη συγκέντρωση αλληλεγγύης - μικροφωνική
που καλείται από το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΣΒΕΜΚΟ), στο οποίο είναι μέλος
ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΦΛΕΒΑΡΗ - ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, 12 μ.μ.

Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων