Επόμενη συνέλευση: Τετάρτη 24 Μάη, 6:30 μ.μ., Πάρκο Κύπρου και Πατησίων

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Καλέσματα ΣΑΚΑΚΠ (επικαιροποιημένο συγκεντρωτικό) Οι κοινωνικοί - ταξικοί αγώνες θα νικήσουν!

Μετά την πανελλαδική απεργία της 7ης Μάη στον κλάδο του εμπορίου, τη συμμετοχή μας στις απεργιακές κινητοποιήσεις και την πλούσια παρακαταθήκη που άφησαν οι απεργιακές περιφρουρήσεις στην Ερμού του Συντονιστικού δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα “απελευθερωμένα ωράρια” συνολικά στη διεύρυνση και το βάθεμα του αγώνα ενάντια στη λεηλασία της ζωής μας, συνεχίζουμε…

Δευτέρα 15 Μάη, 4 π.μ., Αμαξοστάσιο της ΟΣΥ του Πειραιά
Στηρίζουμε το ανακοινωμένο από σωματεία και εργατικές συλλογικότητες μαζικό μοίρασμα έξω από το αμαξοστάσιο του Ρέντη ενάντια στην ποινικοποίηση - εγκληματοποίηση της δημόσιας παρέμβασης συνελεύσεων γειτονιάς στις 7 Απρίλη
Φωτογραφίες και ανακοίνωση σωματείων και εργατικών συλλογικοτήτων εδώ

Τρίτη 16 Μάη, 9 π.μ., Δικαστήρια Ευελπίδων
Κάλεσμα αλληλεγγύης για τη δίκη συντρόφισσας που συνελήφθη σε απεργιακή πορεία το Φλεβάρη του 2011

Τετάρτη 17 Μάη, 11 π.μ., Μουσείο
Όλοι και όλες στη Γενική Απεργία, στην απεργιακή συγκέντρωση και πορεία
Συμμετέχουμε στην πρωινή κινητοποίηση του Συντονιστικού δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα "απελευθερωμένα" ωράρια (Ερμού)
Ενημέρωση και φωτογραφίες από την κινητοποίηση του Συντονιστικού δράσης εδώ

Παρασκευή 19 Μάη, 6 μ.μ., πλ. Εξαρχείων
Μικροφωνική παρέμβαση αλληλεγγύης στις καταλήψεις και τους αυτοοργανωμένους κοινωνικούς - ταξικούς αγώνες, στο πλαίσιο των δράσεων προπαγάνδισης της μηχανοκίνητης διαδήλωσης στις 23 Μάη

Τρίτη 23 Μάη, 6 μ.μ., Προπύλαια
Ενισχύουμε τη μηχανοκίνητη διαδήλωση ενάντια στην καταστολή των καταλήψεων και των αυτοοργανωμένων κοινωνικών - ταξικών αγώνων

Η ταξική αλληλεγγύη είναι το όπλο μας,
η συλλογική αντίσταση παντού η δύναμή μας!

Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων

Φωτογραφίες από το πρωινό μαζικό μοίρασμα έξω από το αμαξοστάσιο της ΟΣΥ του Πειραιά

Φωτογραφίες από το ανακοινωμένο από σωματεία και εργατικές συλλογικότητες μαζικό μοίρασμα έξω από το αμαξοστάσιο του Ρέντη, στις 4 το πρωί της Δευτέρας 15 Μάη, ενάντια στην ποινικοποίηση - εγκληματοποίηση της δημόσιας παρέμβασης συνελεύσεων γειτονιάς που έγινε στις 7 Απρίλη στο ίδιο αμαξοστάσιο (ΟΣΥ Πειραιά)

ΕΔΩ η ανακοίνωση σωματείων και εργατικών συλλογικοτήτων μετά το μοίρασμα













Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Δευτέρα 15 Μάη, 4 π.μ. | Στηρίζουμε το ανακοινωμένο από σωματεία και εργατικές συλλογικότητες μαζικό μοίρασμα έξω από το αμαξοστάσιο της ΟΣΥ του Πειραιά

Κάλεσμα αλληλεγγύης στην Ευελπίδων - Τρίτη 16 Μάη, 9 π.μ.- για τη δίκη συντρόφισσας που συνελήφθη σε απεργιακή πορεία το Φλεβάρη του 2011

Την Τρίτη 16 Μάη 2017 έχει οριστεί στο Α΄ Τριμελές Πλημμελειοδικείο η δίκη της συναγωνίστριας Λ. Σοφιανού και δύο ακόμη διαδηλωτών που συνελήφθησαν σε απεργιακή κινητοποίηση στις 23 Φλεβάρη του 2011.

Να θυμίσουμε, πέντε και πλέον χρόνια μετά, ότι η πορεία της 23ης Φλεβάρη ήταν μια από τις πολλές εκδηλώσεις οργής και εναντίωσης στην ολοένα και αγριότερη αντικοινωνική και αντεργατική επίθεση των ντόπιων και ξένων πολιτικών και οικονομικών αφεντικών στα πληβειακά στρώματα της κοινωνίας, με όχημα το μνημόνιο συνεργασίας με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ. Η διαδήλωση δέχτηκε από το ξεκίνημά της άγρια καταστολή: η αθρόα χρήση χημικών, οι συνεχείς επιθέσεις σε μπλοκ διαδηλωτών, οι ξυλοδαρμοί, οι προσαγωγές και οι συλλήψεις είχαν στόχο να εμποδίσουν τη συγκροτημένη μαζική παρουσία διαδηλωτών στην πλατεία Συντάγματος, μπροστά στο κοινοβούλιο. Ανάμεσα στα μπλοκ που χτυπήθηκαν ήταν και αυτό της Συνέλευσης Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων, με αποτέλεσμα να συλληφθεί η συντρόφισσά μας, από Δελτάδες που τη χτύπησαν και προσπάθησαν να της φορτώσουν μια τσάντα με μολότοφ που είχαν βρει παρατημένη στο δρόμο. Οι κατηγορίες που της αποδόθηκαν -σε βαθμό κακουργήματος- ήταν διατάραξη κοινής ειρήνης και αντίσταση κατά της αρχής με καλυμμένα χαρακτηριστικά (με βάση τον κουκουλονόμο), απόπειρα απρόκλητης σωματικής βλάβης σε έναν μπάτσο της ομάδας Δέλτα, καθώς επίσης παράνομη οπλοφορία και οπλοκατοχή. Τελικά, αφού ο κουκουλονόμος καταργήθηκε κι οι τελευταίες κατηγορίες έπεσαν, θα δικασθεί για τις τρείς πρώτες σε βαθμό πλημμελήματος.

Εδώ να θυμίσουμε επίσης ότι λίγους μόλις μήνες αργότερα, στην απεργιακή πορεία της 11ης Μάη 2011 ύστερα από τη δολοφονική επίθεση των ΜΑΤ και τη βίαιη διάλυση για μια ακόμα φορά πολλών αυτοοργανωμένων μπλοκ (αναρχικών-αντιεξουσιαστών, ταξικών σωματείων βάσης, συνελεύσεων γειτονιάς) τραυματίστηκε, παρολίγον θανάσιμα, με χτύπημα στο κεφάλι από πυροσβεστήρα των ΜΑΤ ο συναγωνιστής από τη συνέλευσή μας Γιάννης Καυκάς, ο οποίος νοσηλεύτηκε στην εντατική για μεγάλο διάστημα.

Εκατοντάδες ακόμη αγωνιστές χτυπήθηκαν, προσήχθησαν ή συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια κοινωνικών συγκρούσεων και απεργιακών διαδηλώσεων ενάντια στα συνεχή μέτρα οικονομικής λεηλασίας των τελευταίων ετών αλλά και σε αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις, σε διαδηλώσεις για την επέτειο της δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου, σε κινήσεις αλληλεγγύης και αντίστασης στο χτύπημα των καταλήψεων.

Και φυσικά την περίοδο που διανύουμε, όσο εντείνονται οι συνθήκες εκμετάλλευσης και καταπίεσης με την ψήφιση και την εφαρμογή νέων αντεργατικών και αντικοινωνικών μέτρων και όσο διαλύονται οι αυταπάτες για μια εναλλακτική πολιτική διαχείριση της εξουσίας, τόσο θα συνεχίσουν να εκδηλώνονται οι κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις από τα κάτω και να έρχονται αντιμέτωπες με την ωμή κρατική βία και καταστολή. Δεν είναι λίγες άλλωστε οι περιπτώσεις συλλήψεων αγωνιστών την περίοδο μετά τις εκλογές, όπως αυτές των καταληψιών της Πρυτανείας μετά την εκκένωσή της τον Απρίλη του 2015 κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας των πολιτικών κρατούμενων για την κατάργηση των τρομονόμων, του κουκουλονόμου και του ειδικού καθεστώτος κράτησης, αυτές που ακολούθησαν την καταστολή της απεργιακής περιφρούρησης στο βιβλιοπωλείο Ιανός τον Δεκέμβρη του 2015, ημέρα προκηρυγμένης απεργίας στον κλάδο του βιβλίου, όπως και αυτές που έγιναν τον Αύγουστο του 2016 μετά την κατασταλτική επιχείρηση και την εκκένωση καταλήψεων στέγης προσφύγων και μεταναστών στη Θεσσαλονίκη (η δίκη των συλληφθέντων από την εκκένωση της κατάληψης του Ορφανοτροφείου έχει οριστεί για τις 31 Μάη).

Οι κατασταλτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται και σήμερα, με το κράτος να προχωρά
  • σε νέες εκκενώσεις καταλήψεων τον Μάρτιο και στοχοποίηση μέσα από δημοσιεύματα των αυτοοργανωμένων χώρων αγώνα,
  • σε εγκληματοποίηση κοινωνικών παρεμβάσεων, όπως η δημόσια παρέμβαση συνελεύσεων γειτονιάς στο αμαξοστάσιο της ΟΣΥ του Πειραιά τον Απρίλη, η οποία κατέληξε σε προσαγωγές 22 αγωνιστών,
  • σε συκοφάντηση - στοχοποίηση εργαζόμενων που συμμετέχουν σε κοινωνικούς - ταξικούς αγώνες.
Απέναντι στην καταστολή των αγώνων και στις προσπάθειες τρομοκράτησης του κινήματος με συλλήψεις και δίκες το όπλο των αγωνιζόμενων ανθρώπων είναι η αλληλεγγύη!

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ - ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Κάλεσμα αλληλεγγύης στα δικαστήρια Ευελπίδων
Τρίτη 16 Μάη 2017, 9 π.μ.

Μάης 2017
Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΜΑΗ! ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Τρίτη 23 Μάη, 6 μ.μ., Προπύλαια | Μηχανοκίνητη διαδήλωση ενάντια στην καταστολή των καταλήψεων και των αυτοοργανωμένων κοινωνικών - ταξικών αγώνων



ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Απέναντι στην κρατική καταστολή
και τη σημερινή πολιτική διαχείριση (συριζα/ανελ)
που στοχοποιεί συνολικά το αυτοοργανωμένο κίνημα αντίστασης
* με τις εισβολές, τις εκκενώσεις και τους κατασταλτικούς σχεδιασμούς
ενάντια στους κατειλημμένους χώρους αγώνα
και τις δομές στέγασης προσφύγων και μεταναστών
* με τις προσαγωγές αγωνιστών/στριών
και την επιχείρηση κατασυκοφάντησης και εγκληματοποίησης
της κοινωνικής και ταξικής δράσης και αλληλεγγύης

Απέναντι στο κράτος και τα αφεντικά
που επιβάλλουν τη βαθιά φτώχεια και το φόβο

Να αντιτάξουμε
τη συντροφικότητα, την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση.
Την ιδέα που θα σαρώσει τον κόσμο της εξουσίας,
την ιδέα της καθολικής χειραφέτησης,
για την κοινωνία της Ισότητας και της Ελευθερίας


ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

ΤΡΙΤΗ 23 ΜΑΗ 18:00

ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Κατάληψη ΛΚ37, Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων, Αναρχικό - Αντιεξουσιαστικό Στέκι Αντίπνοια, σύντροφοι/ισσες, αλληλέγγυοι/ες

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Ανταπόκριση από τις απεργιακές κινητοποιήσεις
στον κλάδο του εμπορίου την Κυριακή 7/5
στο κέντρο της Αθήνας





Η πανελλαδική απεργία της 7ης Μάη στον κλάδο του εμπορίου για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας αναπόφευκτα αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό για τις αντιστάσεις στον κλάδο μας αλλά και για την πορεία των εργατικών αγώνων της επόμενης περιόδου. Σε μια συγκυρία όπου η πλήρης κατάργηση της κυριακάτικης αργίας βρίσκεται στον πυρήνα των αντεργατικών μέτρων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εξυπηρετώντας εξόφθαλμα τα συμφέροντα του κεφαλαίου ευρύτερα και των πολυεθνικών αλυσίδων πιο συγκεκριμένα, η απεργία της 7ης Μάη αποτελεί μια πρώτη εργατική-ταξική απάντηση ενάντια στο σύνολο της επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες σε όλους τους χώρους δουλειάς, σε όλους τους κλάδους. Επιπλέον, η θεσμοθέτηση 30 εργάσιμων Κυριακών σε «τουριστικές ζώνες» πασπαλισμένη με γελοία επιχειρήματα περί «ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού» που εκστομίζονται από υπουργικά χείλη, συμπυκνώνουν και την ευρύτερη κρατική-ιδεολογική προπαγάνδα που επιχειρεί να αντλήσει την όποια κοινωνική συναίνεση στο όνομα της δήθεν οικονομικής ανάκαμψης. Μάλιστα, όλες τις προηγούμενες μέρες, παρήχθη ένας ορυμαγδός ανακοινώσεων και δηλώσεων που «στηλίτευαν» την στάση της κυβέρνησης και επανέφεραν στο προσκήνιο το ζήτημα της κυριακάτικης αργίας.

Το «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια» ήδη από την προηγούμενη εργάσιμη Κυριακή, στις 9 Απρίλη, έθεσε ως ζητούμενο και δεδομένο για τους εμποροϋπάλληλους την κήρυξη απεργίας και στις 7 Μάη ακολουθώντας την πάγια τακτική του εδώ και 4 χρόνια: Κάθε εργάσιμη Κυριακή είναι αιτία πολέμου, είναι απεργία στο εμπόριο, ούτε 52, ούτε και 8, κανένα μαγαζί την Κυριακή ανοιχτό. Ήδη πριν από την 1η Μάη ξεκίνησαν οι εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς στο κέντρο της Αθήνας και ευρύτερα, όπου μέσα από τις συζητήσεις με τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες έγινε σαφής η διάχυτη αγανάκτηση και η οργή απέναντι στη νέα κυβερνητική μεθόδευση ενάντια στην εργατική κατάκτηση της κυριακάτικης αργίας. Ειδικότερα στο «εμπορικό στολίδι» της Ερμού που συγκαταλέγεται στις «τουριστικές ζώνες», οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες γνωρίζουν από 1ο χέρι τι σημαίνει ανοικτά καταστήματα κάθε Κυριακή αφού είναι πρόσφατη η εμπειρία του καλοκαιριού του 2014 οπότε και επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί το πιλοτικό μέτρο των 52 εργάσιμων Κυριακών. Σ’ όλες τις εξορμήσεις μας στην Ερμού καταγράφηκε η αποφασιστικότητα πολλών εργαζομένων να αντισταθούν έμπρακτα στη νέα συνθήκη που διαγράφεται πάνω στις πλάτες μας ενώ υπήρξαν πολλά παραδείγματα συναδέλφων που δήλωσαν ανοιχτά ότι απεργούν ή ότι δεν επιθυμούν να εργαστούν την Κυριακή 7 Μάη. Αυτός ήταν και ο οδηγός της οργανωμένης και συντονισμένης δράσης των σωματείων, των εργατικών συλλογικοτήτων, των συνελεύσεων και συλλογικοτήτων που συσπειρώνονται στο Συντονιστικό Δράσης: οι ίδιες οι διαθέσεις και οι πρωτοβουλίες των συναδέλφων μας μέσα στους χώρους δουλειάς.

Η απεργιακή συγκέντρωση του Συντονιστικού Δράσης ξεκίνησε ήδη από τις 8 το πρωί με απεργιακές περιφρουρήσεις σε μεγάλους και μαζικούς χώρους δουλειάς (Public, Hondos Center, Zara, Strativarius, H&M, Mango, Sephora κ.α.). Αναρτήθηκαν τα πανό, κολλήθηκαν οι αφίσες που καλούσαν στη συγκέντρωση, αναγράφτηκαν συνθήματα για την κυριακάτικη αργία στο οδόστρωμα της Ερμού ενώ υπήρξε και η συναδελφική επικοινωνία με τους εργαζόμενους από τα συνεργεία καθαριότητας του δήμου Αθηναίων ώστε να σταθούν στο πλάι μας και να μην διευκολύνουν τον Καμίνη στο πάγιο σχέδιο αποστείρωσης των χώρων συγκέντρωσης και διαμαρτυρίας από κείμενα, τρικάκια και άλλα υλικά πληροφόρησης των αγωνιζόμενων.

 Όσο πλησίαζε η 1η βάρδια (10 π.μ.) σε μερικούς εργασιακούς χώρους τόσο και πλήθαιναν τα πηγαδάκια συντονισμού και συνεννόησης με συναδέλφους-ισσες που ήταν αποφασισμένοι να στηρίξουν έμπρακτα την απεργιακή κινητοποίηση και τις εργατικές περιφρουρήσεις. Οι πρώτες πρωινές περιφρουρήσεις όλο και απλώνονταν, όλο και πλήθαιναν με την ενεργή στήριξη των εργαζομένων στα καταστήματα της Ερμού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι εργαζόμενοι-ες επέλεξαν συνειδητά να σταθούν έξω από τα καταστήματά τους ή να μετακινηθούν έξω από άλλα καταστήματα όπου υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη στήριξης. Από νωρίς, έγινε σαφές ότι ο φόβος και η αίσθηση ματαιότητας είχε σπάσει και ο τόνος δινόταν από την πρωτοβουλία και την αυτενέργεια των συναδέλφων της Ερμού που μετά από χρόνια κινητοποιήσεων και απεργιών έχουν πλέον μια πλούσια εμπειρία που μένει να αξιοποιηθεί από το σύνολο των εργαζομένων μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς. Ακόμα, τα ελάχιστα καταστήματα που επιχείρησαν να ανοίξουν, έκλεισαν μετά την μαζική παρουσία κα παρέμβαση εργαζομένων από άλλα καταστήματα όπου ζητούσαν την στήριξη των συναδέλφων έξω από τα κατεβασμένα ρολά, στις απεργιακές περιφρουρήσεις. Ήδη, μετά και το τυπικό άνοιγμα όλων των καταστημάτων στις 11, η Ερμού είχε γεμίσει με αγωνιζόμενους ανθρώπους, εργαζομένους και ανέργους, με απεργιακά μπλόκα, με απεργούς εμποροϋπάλληλους. Μπροστά σ’ αυτή τη συνθήκη, πολλά ήταν τα μικρά και μεγάλα καταστήματα που δεν επιχείρησαν καν να ανοίξουν είτε λόγω της έκτασης και της έντασης των απεργιακών μπλόκων είτε ακόμα και από την δηλωμένη απροθυμία των συναδέλφων να στηρίξουν τις πιέσεις της εργοδοσίας για άνοιγμα. Στις 12 το μεσημέρι όλη η Ερμού ήταν κλειστή!

Εδώ δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε την στάση του επίσημου συνδικαλισμού του κλάδου μας όπου σ’ όλες τις περιπτώσεις επέλεξε το άνευρο μέσο της διαδήλωσης στον πεζόδρομο της Ερμού. Αμφότερες οι συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Σύνταγμα και στην πλατεία Μοναστηρακίου έμειναν μακριά από τον συντονισμό, τις πρωτοβουλίες και τις πραγματικές ζυμώσεις των συναδέλφων και συναδελφισσών που εργαζόμαστε στο εμπόριο μετατρέποντας τις διαδηλώσεις πάνω-κάτω στην Ερμού σε άνευρες και αναποτελεσματικές διαμαρτυρίες σε μια συγκυρία που φουντώνει η επίθεση του κεφαλαίου και της κυβέρνησης και, ταυτόχρονα, απαιτείται και το ανέβασμα της αποφασιστικότητας μέσα στους χώρους δουλειάς. Από την πλευρά μας, ως εργαζόμενοι-ες στον κλάδο του εμπορίου, θεωρούμε ότι η απεργία δεν είναι εθιμοτυπία. Δεν είναι η έτοιμη συνταγή των ομιλιών και των τηλεοπτικών πλάνων. Απεργώ σημαίνει προετοιμάζω την απεργία, μιλάω μέσα στο χώρο δουλειάς με τους συναδέλφους, στηρίζω άλλους συναδέλφους σε άλλα καταστήματα, προπαγανδίζω την απεργία, ενώνομαι με άλλους συναδέλφους και περιφρουρούμε την απεργία ΜΑΣ! Σημαίνει παίρνω τον αγώνα, την απεργία, την συνδικαλιστική-εργατική δράση στα χέρια μου. Τέτοιους αγώνες θέλουμε, τέτοιες απεργίες οργανώνουμε, αυτόν τον συνδικαλισμό έχουμε ανάγκη.

Παράλληλα, η απεργία της 7ης Μάη κατέρριψε ανεπιστρεπτί την μυθολογία που ήθελε θεσμούς των εργοδοτών όπως η ΕΣΕΕ ή άλλα συλλογικά όργανα των εμπόρων να καλούν σε…απεργία (!) ή γενικότερα να σηκώνουν μπαϊράκι «στο πλάι των εργαζομένων στο εμπόριο». Δυστυχώς ή ευτυχώς, συνεχίζουμε να μην έχουμε καμία εμπιστοσύνη στους εργοδότες, μικρούς ή μεγάλους, οι οποίοι πρόσκαιρα φορούν την φιλεργατική προβιά τους ώστε να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα και όχι τα εργατικά. Είναι οι ίδιοι που υπερασπίζονται με πάθος το νόμο για τις 8 εργάσιμες Κυριακές, που συντηρούν τα 5ωρα απασχόλησης τις Κυριακές ώστε να μην δίνουν το επιπλέον ρεπό ακολουθώντας κατά πόδας την τακτική των πολυεθνικών. Τέλος, δεν αντιληφθήκαμε την παρουσία του συλλογικού οργάνου των μικροεμπόρων εκεί που καλούσε…αγωνιστικά τα μέλη του. Ή οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια παραμένουν πολύ banalle για τους εργοδότες ή απλά κρύφτηκαν πίσω από τις πρόσκαιρες κυβισθήσεις των συλλογικών τους οργάνων.

Η αποφασιστικότητα των απεργιακών μπλόκων κατέστησε γρήγορα σαφές στους εργοδότες και τους διευθυντάδες τους ότι δεν χωρούν μεθοδεύσεις και ελιγμοί ώστε ν’ ανοίξουν τα καταστήματα. Έτσι, ήδη από τη 1 το μεσημέρι, η πλειοψηφία των αλυσίδων της Ερμού «αποδέσμευαν» το προσωπικό τους. Τρανή εξαίρεση αποτέλεσαν, για άλλη μια φορά, οι πρωτοπόροι του εργοδοτικού ανταγωνισμού όμιλοι της INDITEX και της H&M. Οι εν λόγω όμιλοι για άλλη μια φορά αρνήθηκαν πεισματικά να αποδεσμεύσουν το προσωπικό τους ενώ ταυτόχρονα τους πίεζαν να στέκονται μακριά από τα απεργιακά μπλόκα και να μην έρχονται σε επαφή μ’ αυτά. Ταυτόχρονα, οι υπεύθυνοι και οι διευθυντές των καταστημάτων των 2 ομίλων συνέχιζαν το γνωστό καψώνι του «περιμένουμε εντολές άνωθεν» προς τους συναδέλφους περιμένοντας με κάθε αφορμή ν’ ανοίξουν τα καταστήματα. Είναι οι ίδιοι όμιλοι που χέρι-χέρι θέλουν να εφαρμόσουν «νέα έθιμα» στον κλάδο μας: κατάργηση της αργίας της 2/1, 5ωρη απασχόληση την Κυριακή, επαίσχυντες ατομικές συμβάσεις κ.α. Έτσι και τώρα χέρι-χέρι αποκαλύπτουν την αποφασιστικότητα τους ν’ αποτελέσουν τους προνομιακούς συμμάχους της κυβέρνησης στην εφαρμογή των 30 εργάσιμων Κυριακών στις «τουριστικές ζώνες». Και οι εργαζόμενοι-ες στο εμπόριο δεν θα ξεχάσουν τους εν λόγω ομίλους για τις «υπηρεσίες» που προσφέρουν…

Οι απεργιακές περιφρουρήσεις συνεχίστηκαν ως και τις 5 το απόγευμα οπότε και εξασφαλίστηκε ότι το σύνολο των καταστημάτων της Ερμού ήταν και θα παρέμεναν κλειστά. Ακόμα και ο τσαμπουκάς των 2 πολυεθνικών ομίλων στάθηκε πολύ μικρός μπροστά στην αποφασιστική δύναμη της συναδελφικότητας.

Συνάδελφοι/συναδέλφισσες, ενωμένοι μπορούμε να κερδίσουμε τα δίκια μας! Η 7η Μάη και η απεργιακή κινητοποίηση στην Ερμού αφήνει μια πλούσια παρακαταθήκη στον αγώνα για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας, στη διεύρυνση και το βάθεμα των εργατικών αντιστάσεων στον κλάδο του εμπορίου και όχι μόνο. Δίνει θάρρος σε πολλούς συναδέλφους και σε πολλές συναδέλφισσες να μιλήσουν ανοιχτά για τα εργατικά συμφέροντα και τα αυτονόητα των εργαζομένων μέσα στους χώρους δουλειάς. Απέδειξε ότι οι έννοιες συλλογική δράση, συναδελφικότητα, απεργία δεν είναι απαγορευμένες λέξεις στο εμπόριο. Μας γέννησε τη συνείδηση ότι μπροστά στην οργανωμένη δράση των εργαζομένων μέσα από σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, ορατές ή αόρατες επιτροπές, οι τσαμπουκάδες των αφεντικών υποχωρούν και οι απειλές τους εξατμίζονται. Να κερδίσουμε χρόνο και να οργανώσουμε από τώρα, καθημερινά και με υπομονή, τις αντιστάσεις μας ενάντια σε κάθε εργάσιμη Κυριακή, ενάντια στην επικείμενη εφαρμογή των 30 εργάσιμων Κυριακών, ενάντια σε κάθε εργοδοτική αυθαιρεσία ή τσαμπουκά.

Τώρα είναι η ώρα να βγούμε μπροστά. Για την Κυριακή και τον ελεύθερο χρόνο μας, για τις εργατικές κατακτήσεις και τα συμφέροντά μας, για την ζωή και την αξιοπρέπειά μας.

ΥΓ. Από την πλευρά μας, να χαιρετήσουμε τις απεργιακές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε πολλές πόλεις και έδειξαν ότι ο αγώνας για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας μας αφορά όλους και μας αφορά εδώ και τώρα.

Εργαζόμενοι-εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Απεργία στο εμπόριο την Κυριακή 7 Μάη και
συγκέντρωση στην Ερμού στις 9:30 π.μ.




Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Ανακοίνωση συνελεύσεων γειτονιάς για την κατασταλτική επίθεση στο αμαξοστάσιο
της ΟΣΥ του Πειραιά στις 7/4/2017

Η κρατική καταστολή στο αμαξοστάσιο και οι μαζικές προσαγωγές
                Την Παρασκευή 7 του Απρίλη του 2017, στις 4 το πρωί, συνελεύσεις από τις γειτονιές της Αθήνας, μαζί με εργαζομένους από την ΟΣΥ και τη ΣΤΑΣΥ πήγαμε για παρέμβαση - μοίρασμα κειμένων έξω από το αμαξοστάσιο της ΟΣΥ του Πειραιά. Ανοίξαμε πανό με το σύνθημα “Ελεύθερες μετακινήσεις για όλες και όλους, κοινοί αγώνες εργαζομένων και επιβατών ενάντια στο e-εισιτήριο, στον αποκλεισμό και στην παρακολούθηση της ζωής μας”. Μόλις αρχίσαμε να μοιράζουμε τα κείμενα των συνελεύσεων στους εργαζομένους, δυνάμεις των ειδικών κατασταλτικών μηχανισμών (ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ, ασφαλίτες), που ήταν κρυμμένες στους γύρω χώρους, αφού απέκλεισαν την πρόσβαση στο αμαξοστάσιο των λεωφορείων που μετέφεραν τους οδηγούς για να πιάσουν δουλειά, κινήθηκαν επιθετικά με ασπίδες και γκλομπς εναντίον μας. Όταν μέλη των συνελεύσεων τους πλησίασαν, για να απαιτήσουν να σταματήσει ο αποκλεισμός των λεωφορείων δηλώνοντας ότι στην κινητοποίηση συμμετέχουν και εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες, ο σχεδιασμός για άγριο ξυλοδαρμό, κατασκευή κατηγοριών και ποινικοποίηση - εγκληματοποίηση της παρέμβασης άλλαξε. Μας περικύκλωσαν καταστέλλοντας την παρέμβαση και επικαλούμενοι εντολή “του γενικού αστυνομικού διευθυντή Αθήνας” απαίτησαν να αποδεχτούμε την προσαγωγή 5 συντρόφων μας, προκειμένου να αφεθούν ελεύθεροι οι υπόλοιποι. Είχαν ήδη φέρει μπροστά μας ένα λευκό βανάκι χωρίς πινακίδες, το οποίο όταν άνοιξαν για να βάλουν μέσα τους 5 συντρόφους που απαιτούσαν να προσαγάγουν, ένας ΟΠΚΕ μετακίνησε ένα βαρύ κιβώτιο και ένα σακκίδιο προς το εσωτερικό του οχήματος!
Αφού κάναμε ξεκάθαρο ότι είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε τα χαρακτηριστικά της παρουσίας μας, να συνεχίσουμε και να ολοκληρώσουμε τη δημόσια παρέμβασή μας, χωρίς βεβαίως να επιτρέψουμε κανέναν επιλεκτικό διαχωρισμό μεταξύ των συμμετεχόντων, αναγκάστηκαν να αλλάξουν εκ νέου το σχέδιο. Με κλούβα, μέσα σε 8 λεπτά, μεταφερθήκαμε και οι 22, που συμμετείχαμε στην παρέμβαση, συνοδεία ισχυρής αστυνομικής δύναμης στη ΓΑΔΑ, στο “τμήμα προστασίας κράτους πολιτεύματος”(!). Η κινηματογραφικού τύπου επιχείρηση μεταφοράς μας ίσως να ήταν τελικά και το μόνο μέρος του αρχικού σχεδιασμού που υλοποιήθηκε. Υπενθυμίζουμε ότι στο τμήμα αυτό μεθοδεύονται η παρακολούθηση και η κατασκευή στημένων κατηγορητηρίων σε βάρος αγωνιζόμενων και κοινωνικών, ταξικών και πολιτικών συλλογικοτήτων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη δίωξη περί εκβιασμού εις βάρος των σωματείων βάσης ΣΒΕΟΔ και ΣΣΜ. Εκεί λοιπόν έγινε πλήρης χαρτογράφηση (πήραν ταυτότητες και κινητά τηλέφωνα), ελέγχθηκαν όλες οι τσάντες και κατασχέθηκε το έντυπο υλικό που θέλαμε να μοιράσουμε. Μετά από 3 ώρες κράτηση και καθώς δεν μπορούσαν, αν και πολύ θα ήθελαν, να αποδώσουν κατηγορίες, αναγκάστηκαν να μας αφήσουν. Τις επόμενες μέρες εργαζόμενοι της ΟΣΥ επιβεβαίωσαν τις αρχικές μας εκτιμήσεις για την επιχείρηση ποινικοποίησης - εγκληματοποίησης της παρέμβασής μας. Μας ενημέρωσαν ότι ο κατασταλτικός μηχανισμός είχε κινητοποιηθεί από τις 10 το βράδυ της Πέμπτης 6/4 επικαλούμενος “ύποπτο e-mail” που αποτελούσε προϊόν παρακολούθησης.

ΜΜΕ ως γραφείο τύπου της κυβέρνησης και της ΓΑΔΑ

            Ταυτόχρονα με την ταχύτατη προσαγωγή μας, στις 6 το πρωί το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, εντεταλμένο φερέφωνο του κράτους, απέστειλε την ανυπόστατη και κατασκευασμένη  “είδηση” περί “εισβολής στο αμαξοστάσιο” που αμέσως αναπαράχθηκε από τα καθεστωτικά μέσα μαζικής εξαπάτησης (μμε), επιχειρώντας να διαμορφώσουν μια ψευδή εικόνα αντιπαράθεσης ανάμεσα σε εργαζομένους που πήγαιναν να πιάσουν δουλειά και σε όσους συμμετείχαν στην παρέμβαση. Η στοχοποίηση των 3 εργαζομένων στις συγκοινωνίες που συμμετείχαν στην παρέμβαση, δύο από τους οποίους είναι μέλη της πρωτοβουλίας εργαζομένων στις συγκοινωνίες “Ταξικό Μέτωπο” και ο τρίτος είναι μέλος συνέλευσης γειτονιάς, έγινε για να τρομοκρατήσει κάθε εργαζόμενο που υπερασπιζόμενος τα ταξικά του συμφέροντα σηκώνει κεφάλι. Με στόχο να ποινικοποιήσει τον κοινό αγώνα εργαζομένων - συνελεύσεων γειτονιάς και να νομιμοποιήσει την επιβολή “υγειονομικής ζώνης” στους χώρους εργασίας. Η επιχείρηση στοχοποίησης και κατασυκοφάντησης συνεχίστηκε μέσω πλήθους ανυπόστατων δημοσιευμάτων, τα οποία παρουσιάζουν τους εργαζομένους στις συγκοινωνίες ως “πληροφοριοδότες” και “υποκινητές υλικών φθορών στα ΜΜΜ”. Η πολιτική μεθόδευση συνεχίστηκε με την προσωποποιημένη στοχοποίηση συντρόφου, μέλους ταξικού σωματείου και συνέλευσης γειτονιάς μέσω ασφαλίτικων δημοσιευμάτων στις 11/4. Με τη δημοσιοποίηση επιλεκτικών στοιχείων από τον φάκελο παρακολούθησής του που αφορούσαν στην παρουσία του ως μάρτυρα πολιτικής υπεράσπισης σε δίκες διωκόμενων αγωνιστών και στη συμμετοχή του σε δημόσιες συγκεντρώσεις, επιχειρείται η εγκληματοποίηση της πολιτικής του δράσης. Ενδεικτικό των προθέσεών τους είναι η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στην πολύχρονη παρουσία του σε εργατικούς ταξικούς αγώνες.

Η επιχείρηση ποινικοποίησης - εγκληματοποίησης των αγώνων
Στο στόχαστρο και ο αγώνας για ελεύθερες μετακινήσεις

            Η ενορχηστρωμένη ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση εναντίον της παρέμβασής μας και των 4 αγωνιζομένων δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό. Αντίθετα, εντάσσεται στην ευρύτερη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στους κοινωνικούς - ταξικούς αγώνες από τα κάτω, που ακηδεμόνευτα και αντιθεσμικά αντιστέκονται στη λεηλασία της ζωής μας με στόχο την ποινικοποίηση, την εγκληματοποίηση και τη διάλυσή τους. Αντίστοιχη επίθεση εκδηλώνεται το τελευταίο διάστημα με μεγάλη δριμύτητα ενάντια στους κατειλημμένους αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα και στις δομές στέγασης προσφύγων και μεταναστών.
            Όσο η εντεινόμενη επίθεση της κυριαρχίας εν μέσω γενικευμένης συστημικής κρίσης βυθίζει στην ανέχεια ολοένα και περισσότερους, βάλλοντας πια ξεκάθαρα κατά των βασικών κοινωνικών μας αναγκών, τόσο η αναγκαιότητα για ισχυροποίηση των πεδίων ελέγχου και καταστολής σε κάθε πτυχή της καθημερινής μας ζωής γίνεται κεντρικό ζητούμενο της εξουσίας. Μετά από 7 χρόνια βίαιης καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που υλοποιείται σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης, κράτος και κεφάλαιο επιχειρούν να επιβάλουν νέους όρους καθυπόταξης της κοινωνίας. Τα καύσιμα της πολιτικής διαχείρισης που συνδέονται με την καπήλευση, τη χειραγώγηση και την αφομοίωση των αγώνων, με την επιχείρηση απόσπασης όσο το δυνατόν πιο ευρείας συναίνεσης μέσα από το εμπόριο “ελπίδας” και την καλλιέργεια αυταπατών, έχουν εξαντληθεί. Οι όλο και πιο ασφυκτικοί όροι διαβίωσης με τη γενικευμένη ανεργία, την επιβολή υποτίμησης της εργασιακής δύναμης, τη μείωση μισθών και συντάξεων, τη φοροληστεία, την ιδιωτικοποίηση δημόσιων υπηρεσιών, υποδομών και ελεύθερων χώρων και τη λεηλασία της φύσης δεν μπορούν να περάσουν παρά μόνο στήνοντας σκηνικό τρόμου. Η άγρια καταστολή είναι μονόδρομος, για να λυγίσουν οι αντιστάσεις. Το δίλημμα πλέον είναι σαφές: έλεγχος - πειθάρχηση - υποταγή ή ποινικοποίηση - εγκληματοποίηση - “παρανομία”;
Σε αυτήν την κατεύθυνση εντάσσονται η παρακολούθηση και οι νέες μορφές ελέγχου και επιτήρησης, όπως μπάρες εισόδου σε λεωφορεία και μετρό, κάμερες στο εσωτερικό των συρμών, ειδικό σώμα ελεγκτών αστικών μεταφορών το οποίο θα συνεργάζεται με την αστυνομία και εφαρμογή ηλεκτρονικού εισιτηρίου - κάρτας, με καταγραφή των προσωπικών στοιχείων και των μετακινήσεων μας. Έτσι, εφαρμόζεται έμπρακτα ο κοινωνικός - ταξικός αποκλεισμός από τη χρήση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ) κοινωνικών ομάδων που είτε δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα είτε δεν έχουν χαρτιά για να μετακινηθούν είτε επιλέγουν συνειδητά να μην πληρώνουν εισιτήριο. Αποκλεισμός που οδήγησε στη δολοφονία του Θανάση Καναούτη από ελεγκτή πριν 3 χρόνια σε τρόλεϊ στο Περιστέρι. Με αυτόν τον τρόπο τα ΜΜΜ μετασχηματίζονται σε ζώνες αποκλεισμού, ελέγχου, εξατομίκευσης και απαγορεύσεων, υπόδειγμα της εν γένει κοινωνικής οργάνωσης που μας επιφυλάσσεται.
             Εμείς, ως συνελεύσεις γειτονιών, διακηρύσσουμε ότι το εισιτήριο αποτελεί επιβολή στην κοινωνία, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου. Τα δρομολόγια είναι σχεδιασμένα να γίνονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να εξυπηρετούνται οι καταναλωτικές επιταγές της αγοράς και τα συμφέροντα των αφεντικών και όχι αυτών που μετακινούνται με τα ΜΜΜ. Ο σχεδιασμός των αστικών συγκοινωνιών, όπως η νέα γραμμή U του μετρό και η επέκταση της περιφερειακής Υμηττού, υπηρετεί ένα “πρότυπο” αποστειρωμένης και ελεγχόμενης πόλης που συνδέει τις ζώνες κατανάλωσης, διασκέδασης και τουρισμού. Παράλληλα, η ιδιωτικοποίηση ΟΛΠ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ, το εμπορικό κέντρο Θριασίου, οι υποδομές κρουαζιέρας και οι ιδιωτικοποιήσεις αεροδρομίων είναι σχεδιασμός που υπηρετεί την ανακατεύθυνση διεθνών ροών εμπορευμάτων και τουριστών και την κατασκευή νέων καταναλωτικών κέντρων, τα οποία αποκαλούν “αναπτυξιακά έργα”. Οι καινούργιοι σταθμοί που θα κατασκευαστούν θα έχουν έξοδο στους τελευταίους εναπομείναντες δημόσιους ελεύθερους χώρους των γειτονιών μας, προκειμένου να τους οικειοποιηθούν εμπορικά και να τους τσιμεντώσουν.

Παρακολούθηση και εκβιασμός των εργαζομένων στις συγκοινωνίες

            Προκειμένου να υλοποιηθεί ο σχεδιασμός κράτους και κεφαλαίου στα ΜΜΜ επιχειρείται η κάμψη των αντιστάσεων των εργαζομένων, μέσα και από την αναβάθμιση της παρακολούθησής τους με κάμερες και την τηλεματική, αλλά και την προσπάθεια επιβολής της συνεργασίας τους με τους μηχανισμούς καταστολής. Οι έξυπνες στάσεις είναι το τυράκι για την εφαρμογή της τηλεματικής με την οποία επιτυγχάνεται η επιτήρηση του οδηγού, ο έλεγχός του σε πραγματικό χρόνο και ολοκληρώνεται το πρώτο στάδιο στην εφαρμογή του e-εισιτηρίου. Ταυτόχρονα, η πολιτική και διοικητική ηγεσία των ΟΣΥ και ΣΤΑΣΥ επιχειρεί να τους εκφοβίσει και να τους εκβιάσει ότι οι φθορές στα μηχανήματα θα προκαλέσουν ελλείμματα, τα οποία θα χρησιμοποιούνται, όπως έχει ήδη προβλεφθεί σε σχετική νομοθεσία, για μειώσεις στους μισθούς τους. Όπως εύστοχα αναφέρεται στην ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων στις συγκοινωνίες “Ταξικό Μέτωπο”: «…επιδιώκουν να κάνουν εμάς, τους εργαζομένους στις συγκοινωνίες, υπερασπιστές των εσόδων της, να κυνηγάμε όσους δεν ακυρώνουν εισιτήριο, να προστατεύσουμε τις μπάρες από όσους αγωνίζονται ενάντια στον έλεγχο και την εμπορευματοποίηση των ΜΜΜ, να καταστούμε οι αυτόκλητοι υπερασπιστές και συνένοχοι στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών… ».

Οι κοινωνικοί - ταξικοί αγώνες δεν καταστέλλονται

            Ανάχωμα στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών αποτελούν οι διαρκείς, μαχητικοί και από τα κάτω οργανωμένοι αγώνες επιβατών και εργαζομένων στα ΜΜΜ, συνελεύσεων γειτονιών, ταξικών σωματείων, εργατικών και πολιτικών συλλογικοτήτων. Οι συγκεντρώσεις και οι παρεμβάσεις σε σταθμούς και λεωφορεία ενίσχυσαν την αλληλεγγύη και στάθηκαν απέναντι στη στοχοποίηση όσων δεν ακυρώνουν εισιτήριο. Η δωρεάν μετακίνηση για τους ανέργους προωθήθηκε και αναδείχτηκε μέσα από αυτούς τους αγώνες και δεν ήταν ελεημοσύνη των κυβερνώντων.
            Το κράτος σχεδίασε -και ο σχεδιασμός δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί, καθώς αιφνιδιάστηκε από την παρουσία εργαζομένων στις συγκοινωνίες στην παρέμβαση- να χτυπήσει, να τρομοκρατήσει και να απομονώσει πολιτικά τις συνελεύσεις γειτονιάς που με πρόταγμα τις ελεύθερες μετακινήσεις για όλες και όλους προωθούν τη σύνδεση των αγώνων εργαζομένων και επιβατών ενάντια στο e-εισιτήριο και στην παρακολούθηση της ζωής μας. Ταυτόχρονα, επιχείρησε να στείλει μήνυμα σε όσους αντιστέκονται στον αποκλεισμό τους.
            Για να νομιμοποιηθεί η άγρια καταστολή εξαπολύεται οργανωμένη ιδεολογική επίθεση από την κυβέρνηση, το κράτος και τα μμε. Μήνες τώρα παρουσιάζουν τις κινήσεις εναντίωσης στην επιβολή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και αντίστασης στις μπάρες, στον αποκλεισμό και στην παρακολούθηση ως αντικοινωνικές και υποκινούμενες. Τα γεγονότα στο αμαξοστάσιο είχαν προαναγγελθεί από τον υπουργό “δημόσιας τάξης” λίγες μέρες πριν (28/3), ο οποίος διακήρυξε ότι το κράτος εντόπισε τον εσωτερικό εχθρό μεταξύ άλλων και “στις συμμορίες που αποσταθεροποιούν τη χώρα και αποτελούν όργανο οικονομικών συμφερόντων προπαγανδίζοντας τις ελεύθερες μετακινήσεις για όλους”, αλλά και από τις δηλώσεις του υπουργού “υποδομών” ότι “πίσω από αυτούς που παρεμβαίνουν βρίσκονται εταιρείες σεκιούριτι”.
            Η σφοδρότητα της καταστολής των συνελεύσεων γειτονιάς οφείλεται και στο γεγονός ότι καταφέρνουμε να κοινωνικοποιήσουμε το πρόταγμα των ελεύθερων μετακινήσεων, παλεύουμε από τα κάτω και δεν βάζουμε αφομοιώσιμα από το κράτος αιτήματα, όπως η μείωση εισιτηρίου. Ούτε τις πιο δύσκολες στιγμές δεν παρασυρόμαστε από αυταπάτες για επίλυση των προβλημάτων μέσα από το ίδιο το σύστημα που τα παράγει και τα διαιωνίζει, καθώς γνωρίζουμε ότι η πραγματική επιδίωξη κάθε εναλλακτικής πολιτικής διαχείρισης, είναι η «σωτηρία» του καθεστώτος με πολιτικούς ελιγμούς και θεσμικές λύσεις. Όπως στεκόμαστε με τη δύναμη της συντροφικότητας και της αλληλεγγύης απέναντι στις δυνάμεις καταστολής, έτσι στεκόμαστε και απέναντι σε όσους επιχειρούν να χειραγωγήσουν και να καπηλευτούν το κοινωνικό - ταξικό κίνημα, και σε όσους δεν έχουν τον παραμικρό ενδοιασμό να καταφύγουν στην ωμή βία και καταστολή, όταν διαγνώσουν ότι χάνουν πλέον τη δυνατότητα να μας κρατήσουν αλυσοδεμένους στους θεσμούς.
            Απέναντι στη συντονισμένη αυτή επίθεση, εμείς συνεχίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις να στήνουμε αναχώματα ενάντια στην επιβολή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, ενάντια στην περαιτέρω εμπορευματοποίηση των ΜΜΜ, ενάντια στην εμπορευματοποίηση και στη λεηλασία του δημόσιου χώρου στις γειτονιές μας και στη μετατροπή τους σε φυλακές. Προτάσσουμε τη σύνδεση των κοινωνικών - ταξικών αγώνων και για αυτό βρεθήκαμε στις 7 Απρίλη στο αμαξοστάσιο της ΟΣΥ του Πειραιά. Με ακόμα περισσότερη αποφασιστικότητα απευθυνόμαστε στους εργαζομένους, ανέργους, νεολαίους, ντόπιους, πρόσφυγες, μετανάστες και τους καλούμε, με όπλα την ταξική αλληλεγγύη και την από τα κάτω οργάνωση σε χώρους δουλειάς, γειτονιές, σχολεία και σχολές, να αντισταθούμε στην ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε. Ως κομμάτι του ευρύτερου αγώνα ενάντια στον κόσμο της εκμετάλλευσης, του αποκλεισμού, του ελέγχου και της καταστολής, να παλέψουμε στο σήμερα για μια αυριανή κοινωνία ισότητας και ελευθερίας!

Ενάντια στην ποινικοποίηση - εγκληματοποίηση, στη συκοφάντηση των αγώνων και στη στοχοποίηση αγωνιστών.

Ενάντια στην επιβολή “υγειονομικής ζώνης” στους χώρους εργασίας.

Ελεύθερες μετακινήσεις για όλες και όλους.

Κοινοί αγώνες εργαζομένων και επιβατών ενάντια στο e-εισιτήριο, στην εμπορευματοποίηση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, στον αποκλεισμό και στη λεηλασία της ζωής μας.

Οι κοινωνικοί - ταξικοί αγώνες θα νικήσουν!

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγίας Παρασκευής
Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Μπραχαμίου
Αυτόνομη Συνέλευση Ζωγράφου
Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας
Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων
Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Περιστερίου
Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου
Πρωτοβουλία Κατοίκων Καισαριανής

Η ανακοίνωση μορφοποιημένη σε pdf για εκτύπωση βρίσκεται ΕΔΩ

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Σύντομη και πρώτη ανακοίνωση των συνελεύσεων γειτονιάς που συμμετείχαν στην προσπάθεια να μοιραστούν κείμενα στους εργαζομένους έξω από το αμαξοστάσιο της ΟΣΥ του Πειραιά


Την Παρασκευή 7 του Απρίλη του 2017, στις 4 το πρωί, συνελεύσεις από τις γειτονιές της Αθήνας, μαζί με εργαζομένους από την ΟΣΥ και τη ΣΤΑΣΥ πήγαμε για εργατική παρέμβαση - μοίρασμα κειμένων έξω από το αμαξοστάσιο της ΟΣΥ του Πειραιά. Ανοίξαμε πανό με το σύνθημα “Ελεύθερες μετακινήσεις για όλες και όλους, κοινοί αγώνες εργαζομένων και επιβατών ενάντια στο e-εισιτήριο, στον αποκλεισμό και στην παρακολούθηση της ζωής μας”. Αρχίσαμε να μοιράζουμε τα κείμενα των συνελεύσεων στους οδηγούς των λεωφορείων που έπιαναν δουλειά και έβγαζαν τα λεωφορεία από το αμαξοστάσιο. Με την έναρξη της εξόρμησης δυνάμεις των ειδικών κατασταλτικών μηχανισμών (ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ, ασφαλίτες), που ήταν κρυμμένες στους γύρω χώρους, μας περικύκλωσαν καταστέλλοντας την παρέμβαση.

Επικαλούμενοι εντολή "του γενικού αστυνομικού διευθυντή Αθήνας" μας απαγόρευσαν να μοιράσουμε τις προκηρύξεις στους εργαζομένους. Στη συνέχεια, απαίτησαν να αποδεχτούμε την προσαγωγή 5 συντρόφων μας. Απαντήσαμε ότι οι συνελεύσεις γειτονιάς ήρθαν για να παρέμβουν δημόσια και δεν θα αποδεχτούν κανένα διαχωρισμό. Με κλούβα, η οποία παραβίασε όλους τους φωτεινούς σηματοδότες, μεταφερθήκαμε μέσα σε 8 λεπτά όλες και όλοι στη ΓΑΔΑ στο "τμήμα προστασίας κράτους-πολιτεύματος"(!) όπου κρατηθήκαμε 3 ώρες. Εκεί έγινε πλήρης χαρτογράφηση, ελέγχθηκαν όλες οι τσάντες και αφαιρέθηκαν οι προκηρύξεις που θα μοιράζαμε.

Ενάντια στην απαγόρευση του μοιράσματος πολιτικών κειμένων των συνελεύσεων γειτονιάς στους εργαζομένους της ΟΣΥ, την απαγόρευση επικοινωνίας μαζί τους και την κατασταλτική βία του κράτους ακόμα και για τη διακίνηση ιδεών...

Ενάντια στα καθεστωτικά Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης που λειτουργούν ως γραφείο τύπου της κυβέρνησης και της ΓΑΔΑ, μιλώντας "για εισβολή στο αμαξοστάσιο του Ρέντη"...

Οι συνελεύσεις γειτονιάς δεν πρόκειται να σιωπήσουν ούτε να αποδεχτούν την πειθάρχηση, τον έλεγχο και την υποταγή στην κανονικότητα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ο κρατικός μηχανισμός επιχειρεί να επιβάλει στο πλαίσιο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης.

Ελεύθερες μετακινήσεις για όλες και όλους, κοινοί αγώνες εργαζομένων και επιβατών ενάντια στο e-εισιτήριο, στον αποκλεισμό και στη λεηλασία της ζωής μας.

Η ποινικοποίηση της διακίνησης των ιδεών και η υγειονομική ζώνη στους χώρους εργασίας δεν θα περάσει.

Οι κοινωνικοί - ταξικοί αγώνες θα νικήσουν!

Συνελεύσεις Γειτονιών






Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Ο ταξικός αγώνας μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα «απελευθερωμένα» ωράρια συνεχίζεται…



Ο αγώνας μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας παραμένει επίκαιρος. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνεχίζει να εφαρμόζει το νόμο για τις «8 εργάσιμες Κυριακές» (ενώ προεκλογικά διατεινόταν το αντίθετο) και νομοθετεί δύο επιπλέον στο πλαίσιο των «ενδιάμεσων εκπτώσεων». Η υπογραφή του 3ου Μνημονίου όχι μόνο αφήνει ανοιχτό το περιθώριο θεσμοθέτησης περισσότερων αλλά βάζει την πλήρη κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας στο τραπέζι των δήθεν διαπραγματεύσεων - αξιολογήσεων. Η κυβέρνηση ευθυγραμμίζεται στην απαίτηση του ΔΝΤ για «52 εργάσιμες Κυριακές» αναπαράγοντας τη νεοφιλελεύ-θερη καραμέλα «αυτορρύθμισης της αγοράς» και παρα-χωρώντας εξουσίες στις επιμέρους Περιφέρειες για τον καθορισμό του αριθμού των εργάσιμων Κυριακών.
Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας είναι κομμάτι της επίθεσης των αφεντικών ενάντια στο σύνολο των εργαζόμενων. Ο αγώνας για την προάσπισή της είναι μια από τις μάχες της τάξης μας. Ο κλάδος του εμπορίου συνεχίζει να αποτελεί δοκιμαστικό σωλήνα για μια σειρά αντεργατικών μέτρων που θεσμοθετεί το κράτος και προωθεί η εργοδοσία συνολικότερα στον κόσμο της εργασίας. Εδώ και δεκαετίες, από το εμπόριο ξεκίνησε το ωρομίσθιο, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, τα σπαστά ωράρια και τόσα άλλα που απλώθηκαν σαν γάγγραινα σε άλλους κλάδους. Σήμερα, η ανηλεής επίθεση στο ωράριο (με «λευκές νύχτες» και «Black Friday») και το τσάκισμα των αργιών της 2/1 και της Καθαρής Δευτέρας συνεχίζουν να αποτελούν διακαή πόθο των εργοδοτών στο εμπόριο παρά την πρόσκαιρη υποχώρησή τους μπροστά στις αντιδράσεις των εργαζόμενων. Ταυτόχρονα, η επιβολή νέων ατομικών συμβάσεων (όπως πρόσφατα προσπάθησε να επιβάλει η πολυεθνική «H&M»), η οριζόντια μείωση μισθών πλάι σε μαζικές απολύσεις-«παραιτήσεις» (όπως συμβαίνει σε σειρά «πτωχευμένων» αλυσίδων S/M, π.χ. Βερόπουλος, Carrefour-Μαρινόπουλος), οι απλήρωτες υπερωρίες και η σφοδρή εντατικοποίηση της δουλειάς αποτελούν καθημερινό βίωμα για τους/τις συναδέλφους/ισσες στον κλάδο του εμπορίου. Τις ίδιες συνθήκες βιώνει και το σύνολο των εργαζόμενων σε κάθε χώρο δουλειάς. Τσάκισμα ασφαλιστικών δικαιωμάτων και μισθού (π.χ. υποκατώτατος μισθός για τους «νεοεισερχόμενους» στην εργασία), πληρωμή με κουπόνια, ανακύκλωση ανεργίας μέσα από προγράμματα «κοινωφελούς» εργασίας, με αποκορύφωμα αλλεπάλληλες δολοφονίες εργατών σε εργασιακά κάτεργα. Πραγματικός στόχος της επίθεσης κράτους και κεφαλαίου εναντίον μας είναι η όξυνση της υποτίμησης και η ένταση του φόβου μας, το πως θα γίνουμε ακόμα πιο φτηνοί και ευάλωτοι, και οι εργοδότες θα διασφαλίσουν την κερδοφορία και την εξουσία τους στις πλάτες και τον ιδρώτα μας.
Οι αγώνες μας, οι αγώνες από τα κάτω των εργαζόμενων έχουν ιστορία, έχουν αποτελέσματα, έχουν προοπτική. Εδώ και 4 χρόνια, το «Συντονιστικό Δράσης» δίνει μια σειρά από μάχες για την ανάδειξη και την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων. Οι παρεμβάσεις μας σε χώρους δουλειάς, οι εργατικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, οι απεργιακές περιφρουρήσεις και μπλοκαρίσματα στο κέντρο και γειτονιές της Αθήνας ενάντια στην Κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων, η μαχητική μας στάση απέναντι στην καταστολή των αγώνων μας και στη δίωξη συναδέλφων (όπως στην απεργιακή περιφρούρηση στο βιβλιοπωλείο «Ιανός») αποτελούν τα ζωντανά στιγμιότυπα της καθημερινής μας πάλης. Μέσα από τον διαρκή και οριζόντιο συντονισμό εργατικών σωματείων από το εμπόριο κι άλλους κλάδους, συλλογικοτήτων εργαζόμενων και ανέργων, συνελεύσεων γειτονιάς, συλλογικοτήτων του ταξικού - κοινωνικού κινήματος, το «Συντονιστικό Δράσης» κρατά το δρόμο του αγώνα ανοιχτό, αφουγκραζόμενο τις πραγματικές ανάγκες κι ανησυχίες των συναδέλφων/ισσών στο εμπόριο αλλά και των εργαζόμενων ευρύτερα. Γέννημα της πάλης αυτής είναι και η εργατική συνάντηση των «εργαζόμενων στον κλάδο του εμπορίου», μια συλλογικότητα εμποροϋπαλλήλων που δίνει τη μάχη μέσα στους χώρους δουλειάς. Απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε, η οργάνωση και η συλλογικοποίηση είναι αναγκαία στάση, είναι η μόνη εγγύηση των εργατικών μας συμφερόντων.
Όλα αυτά τα χρόνια, ο αγώνας μας έχει κάνει βήματα προς τα εμπρός. Τα εργατικά μπλοκαρίσματα ενάντια στις εμπορικές φιέστες εργοδοτών-δημάρχων σε γειτονιές της Αθήνας (Μαρούσι, Ίλιον, Περιστέρι, Γλυφάδα) ή ακόμα και η ακύρωσή τους (Νέα Σμύρνη) συνέβαλαν καθοριστικά στην ανάδειξη της πραγματικής φωνής των εμποροϋπαλλήλων και στη σταδιακή αποδυνάμωση παρόμοιων πρωτοβουλιών ανά την Αττική. Η φετινή αναδίπλωση των πολυεθνικών εταιρειών «INDITEX» και «H&M» σχετικά με το άνοιγμα των καταστημάτων τους στην αργία της 2 Γενάρη, μετά από κινητοποίηση συναδέλφων/ισσών από τον κλάδο του εμπορίου, αποτελεί εργατική παρακαταθήκη που μένει να περιφρουρηθεί οργανωμένα και ανυποχώρητα μέσα στους χώρους δουλειάς.
Δεν χωρά κανέναν εφησυχασμό ο αγώνας μας μετά την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ που αφορούσε το πιλοτικό μέτρο των «52 εργάσιμων Κυριακών», ενάντια στο οποίο προσέφυγαν ενώσεις εργοδοτών (ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ), εμπορικοί σύλλογοι και η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ). Οι πραγματικές μάχες ενάντια στις «52 εργάσιμες Κυριακές» δόθηκαν το καλοκαίρι του 2014, όταν τα μαζικά εργατικά μπλοκαρίσματα σε όλο το εμπορικό κέντρο της Αθήνας δεν άφησαν κανένα περιθώριο στις μεθοδεύσεις κράτους-εργοδοτών. Μάχες που δόθηκαν νικηφόρα ακόμα και χωρίς την κήρυξη απεργιών από την ΟΙΥΕ, αλλά με την πλήρη στήριξη των συναδέλφων/ισσών της Ερμού, όταν βρεθήκαμε όλοι/ες μαζί μπροστά στα κατεβασμένα ρολά των καταστημάτων. Αυτές οι μάχες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προσωρινή αναστολή του μέτρου από το ΣτΕ τον Σεπτέμβρη του 2014, αυτές οι μάχες έδωσαν πραγματική ανάσα σε χιλιάδες εργαζόμενους στο εμπόριο σε όλη τη χώρα. Για εμάς βαραίνει η αναβάθμιση της οργάνωσης και της ετοιμότητάς μας απέναντι στην εργοδοτική επίθεση και όχι ο διαγκωνισμός μικρών ή μεγάλων εργοδοτών για το πόσες Κυριακές (7, 8, 10, 52...) συμφέρει τον καθένα να μας κλέψει. Τα ταξικά μας συμφέροντα δεν διασφαλίζονται με την απόφαση του ΣτΕ, αλλά με τους δικούς μας αγώνες. Ιδιαίτερα τώρα που η κυβέρνηση σχεδιάζει νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε οι κατά τόπους Περιφερειάρχες, στο όνομα της πολυπόθητης ανάπτυξής τους, να βαφτίζουν τις περιοχές τους μονομιάς «τουριστικές» και να αυξάνουν κατά το δοκούν τον αριθμό των εργάσιμων Κυριακών.
Ήταν και παραμένει δεδομένο ότι τίποτε δεν επρόκειτο να μας χαριστεί μέσω κάποιου σωτήρα που θα υποσχόταν να δικαιώσει τον αγώνα μας. Είναι ξεκάθαρο πως ρόλος της κυβέρνησης ως διαχειριστή του εκμεταλλευτικού συστήματος είναι η προάσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου και της αστικής τάξης. Για αυτό και δεν υποστείλαμε ποτέ τον αγώνα μας - ιδίως τον καιρό των αυταπατών και της «ελπίδας» -. Για αυτό και στηριχτήκαμε αποκλειστικά στις δικές μας δυνάμεις και προσπαθούμε μαζί με τους συναδέλφους μας από όλο τον κλάδο του εμπορίου και από κοινού με τον κόσμο του αγώνα να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.
Αν ψωνίζεις Κυριακή, ετοιμάσου να εργαστείς Κυριακή. Ένα από τα μεγάλα όπλα του κράτους και των εργοδοτών για την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και την «απελευθέρωση» των ωραρίων αποτελεί το άλλοθι της κατανάλωσης. Δυστυχώς, μια μερίδα της κοινωνίας συνεχίζει συνειδητά να σκέφτεται ως καταναλωτικό κοινό υπερασπιζόμενη τη μόνη «ελευθερία» που προσφέρουν απλόχερα τα αφεντικά: τη βιτρινοθεραπεία. Δεν σταματάμε να καταδεικνύουμε την ευθύνη αυτή με κάθε τρόπο. Σε μια κομβική διαμάχη ανάμεσα στον κόσμο της εργασίας και στον κόσμο των οικονομικών - πολιτικών αφεντικών, παίρνουμε τη θέση που μας αναλογεί βάσει των ταξικών μας συμφερόντων. Απευθυνόμαστε στους εργαζόμενους, στους άνεργους, στους νεολαίους, στους συνταξιούχους και τους καλούμε να μην υποκύψουν στην προσπάθεια επιβολής ενός κλίματος ατομικισμού και κοινωνικού κανιβαλισμού. Όλοι και όλες πλέον γνωρίζουν τι σημαίνει να ψωνίζεις την Κυριακή, ποια είναι η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες των καταστημάτων. Κάθε χτύπημα στα δικαιώματα των εργαζόμενων ενός κλάδου, αποτελεί χτύπημα συνολικά τον κόσμο της εργασίας.
Συνεχίζουμε τον αγώνα για την Κυριακάτικη αργία, για τα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, ως κομμάτι του ευρύτερου αγώνα για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Καλούμε τις συναδελφισσες και τους συναδέλφους μας στο εμπόριο και κάθε εργασιακό κλάδο, τα εργατικά σωματεία και τις συλλογικότητές τους, όλο τον κόσμο του αγώνα, όσες κι όσους βιώνουν τη σύγχρονη καταπίεση και εκμετάλλευση, να δώσουμε από κοινού και να δυναμώσουμε τη μάχη αυτή. Με όπλα μας την από τα κάτω οργάνωση μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς, τη συλλογική αντίσταση και την ταξική αλληλεγγύη. Έχοντας συνείδηση της δύναμης που έχουμε στα χέρια μας ως οι μόνοι παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας και τον οποίο μας υφαρπάζουν τα αφεντικά.
Είναι αναγκαίο να συμβάλουμε στο συντονισμό των μαχών που δίνουμε μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς σε κάθε γωνιά της χώρας. Να δυναμώσουμε κι άλλο τις ταξικές μας αντιστάσεις, να οργανωθούμε σε εργατικές συλλογικότητες και σωματεία, να οργανώσουμε τον αγώνα σε κάθε γειτονιά, να δημιουργήσουμε συντονιστικά δράσης σε κάθε πόλη.
Μπροστά μας έχουμε δύο κομβικές ημερομηνίες, την Κυριακή 9 Απρίλη και την Κυριακή 7 Μάη (οπότε, βάσει του νόμου για τις «8 Κυριακές», τα μαγαζιά θα είναι και πάλι ανοιχτά). Μέσα από μια σειρά μαζικών και δυναμικών απεργιακών κινητοποιήσεων, συζητήσεων και παρεμβάσεων στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, είναι στο χέρι μας να συμβάλουμε στην ενίσχυση του αγώνα για την Κυριακάτικη αργία και συνολικά της θέσης μας ως εργαζόμενων στο πεδίο της ταξικής πάλης.
ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ,
ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ
ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΑΣ!
ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας
και στα «απελευθερωμένα» ωράρια

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Αντιφασιστικός Συντονισμός στην Πατησίων: κάλεσμα στη δίκη της Χ.Α.| Συγκέντρωση: 14/2, Εφετείο, 9 π.μ.

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Αντιφασιστικό - Αντιθεσμικό - Αντικρατικό κάλεσμα
στη δίκη της Χ.Α.
τις μέρες εκδίκασης της υπόθεσης 
αναφορικά με την επίθεση στο στέκι Αντίπνοια

Στις 14 Φλεβάρη ξεκινάει, ως μια εκ των υποθέσεων που εντάσσονται στο πλαίσιο της δίκης “Χρυσή Αυγή - εγκληματική οργάνωση”, η εξέταση της υπόθεσης της επίθεσης από τάγμα εφόδου της Χ.Α. στο στέκι Αντίπνοια το 2008, που είχε ως αποτέλεσμα το βαρύτατο τραυματισμό δύο συντρόφων από μαχαίρι. Η συγκεκριμένη δίκη ξεκίνησε αμέσως μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβρη του 2013 από τον Γ. Ρουπακιά, μέλους της Χ.Α. στην Αμφιάλη του Πειραιά. Υπό τον κίνδυνο της κλιμάκωσης της κοινωνικής οργής που πυροδότησε η δολοφονία του Φύσσα, η τότε κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ εκκίνησε τη “δίωξη” της Χ.Α. που συνοδευόταν από μια μιντιακή εκστρατεία καθεστωτικής “αντιφασιστικής” ρητορείας, επιδιώκοντας να χειραγωγήσει τα υγιή αντιφασιστικά αντανακλαστικά πλατιών κομματιών της κοινωνίας, να τα αποπροσανατολίσει και να τα ενσωματώσει. Μέσω της υιοθέτησης της θεωρίας των “δύο άκρων” επιχείρησε παράλληλα να ποινικοποιήσει και να απομονώσει όσους αγωνίζονται ενάντια στο σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης και ταυτόχρονα να συγκαλύψει την άρρηκτη σχέση κράτους και φασιστών.

Εμείς, οι εργαζόμενοι/ες, οι άνεργοι/ες, οι νεολαίοι, δεν ξεχνάμε ότι διαχρονικά οι φασιστικές και ναζιστικές συμμορίες αποτελούν δεκανίκια του συστήματος σε κρίση. Τότε, όπως και τώρα, η δολοφονική δράση των ταγμάτων εφόδου της Χ.Α. εναντίον μεταναστών, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Σαχτζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα (1/2013), και τα ρατσιστικά πογκρόμ στις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας με επίκεντρο τον Αγ. Παντελεήμονα, όπως στην περίπτωση της επίθεσης στα γραφεία της τανζανικής κοινότητας στην Κυψέλη (9/2012), αποτελούσαν προέκταση της επίσημης κρατικής επιχείρησης εναντίον των μεταναστών “Ξένιος Δίας”. Επίσης, δεν ξεχνάμε την συντονισμένη επίθεση κράτους και παρακράτους ενάντια σε αγωνιστές και χώρους αγώνα, όπου τις κρατικές κατασταλτικές επιχειρήσεις εναντίον καταλήψεων, τις μαζικές συλλήψεις διαδηλωτών και συνολικά την ποινικοποίηση των αντιστάσεων διαδέχονταν παρακρατικές επιθέσεις, συχνά υπό την κάλυψη της κρατικής καταστολής.

Στις μέρες μας, οι φασιστικές συμμορίες ξαναβγαίνουν από τις τρύπες τους για να συνεχίσουν το έργο των επίσημων κρατικών μηχανισμών που στοχοποιούν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τους κατειλημμένους χώρους αγώνα και ευρύτερα την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη που εκφράζεται αδιαμεσολάβητα και από τα κάτω, με δολοφονικές επιθέσεις εναντίον προσφύγων και μεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και αλληλέγγυων, σε αγαστή συνεργασία με τις τοπικές αρχές και τους μπάτσους, με ρατσιστικές συγκεντρώσεις και πογκρόμ ενάντια στην ένταξη προσφυγόπουλων στα σχολεία (π.χ. Πέραμα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα) και με επιθέσεις εναντίον δομών του αγώνα και εγχειρήματα αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες (όπως την κατάληψη στέγης προσφύγων και μεταναστών Νοταρά 26, το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Περιστερίου, την κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, τον χώρο “Θερσίτης” κ.α.).

Για μια ακόμη φορά, η δράση των φασιστικών παρακρατικών συμμοριών έρχεται να συμπληρώσει το έργο της κρατικής καταστολής. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι η εκκένωση των τριών κατειλημμένων δομών αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο του 2016, εν μέσω κλίματος στοχοποίησης των προσφύγων και των μεταναστών από την επίσημη κρατική προπαγάνδα, συνοδεύτηκε από την έξαρση των επιθέσεων των φασιστοειδών. Επιπλέον είναι απόλυτα εναρμονισμένη με τους κρατικούς σχεδιασμούς που στοχεύουν στην κοινωνική απομόνωση των προσφύγων και των μεταναστών με τη βίαιη απομάκρυνσή τους από το δημόσιο χώρο και τον εγκλεισμό τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης καθώς και με την ποινικοποίηση της δημιουργίας δεσμών αλληλεγγύης και αγώνα ανάμεσα σε ντόπιους και μετανάστες, προωθώντας τον εκφασισμό της κοινωνίας.

Το κράτος, υπό την παρούσα αριστερή διαχείριση απογυμνωμένη από ανθρωπιστικά προσχήματα, συνεχίζει την πορεία ισχυροποίησης του καθεστώτος που εντείνει την εκμετάλλευση και επιβάλλει τη φτώχεια και την εξαθλίωση σε ακόμα μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας, που εξοντώνει όσους χαρακτηρίζονται ως πλεονάζοντες ή περιττοί και τους αποκλείει την πρόσβασή στα κοινωνικά αγαθά, τη ζωή και την αξιοπρέπεια, που οικοδομείται πάνω στην αντί-μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης - Φρούριο και τις απελάσεις. Ταυτόχρονα, προκειμένου να απορροφήσει τους κοινωνικούς κραδασμούς που προκαλούνται, εξαπολύει τους λακέδες του ώστε να τρομοκρατήσει την κοινωνία και να καταστείλει κάθε εστία αντίστασης.

Δίχως αυταπάτες για το ρόλο της θεσμικής δικαιοσύνης και με γνώμονα την αντίληψη ότι ο αντιφασιστικός αγώνας αποτελεί κομμάτι του συνολικότερου αγώνα των από τα κάτω ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, αντιλαμβανόμαστε την εξέταση της υπόθεσης της δολοφονικής επίθεσης στο στέκι Αντίπνοια από τάγμα εφόδου της Χ.Α., στο πλαίσιο της δίκης “Χρυσή Αυγή - εγκληματική οργάνωση”, ως ένα ακόμα πεδίο παρέμβασης ενάντια στους παρακρατικούς φασίστες. Αλλά και διάχυσης του λόγου και των προταγμάτων μας ενάντια στην επιχείρηση εκφασισμού της κοινωνίας, κάτι που αποτελεί σημαντικό μέρος της δράσης μας σε κάθε κοινωνικό πεδίο. Με όπλα μας την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση, συνεχίζουμε να ορθώνουμε αναχώματα στις γειτονιές μας ενάντια στην κρατική και παρακρατική τρομοκρατία. Μέσα από κοινούς αγώνες ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών ενάντια στην φτώχεια, την εκμετάλλευση, την καταπίεση, τον ξεριζωμό, τον θάνατο και το σύστημα που τα γεννά, ενισχύουμε τον ευρύτερο αγώνα για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας ισότητας και ελευθερίας.

ΟΥΤΕ ΜΕ ΦΥΛΑΚΕΣ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ,
Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
την πρώτη ημέρα εκδίκασης της υπόθεσης
αναφορικά με την επίθεση στο στέκι Αντίπνοια
ΤΡΙΤΗ 14 ΦΛΕΒΑΡΗ, ΕΦΕΤΕΙΟ, 9 π.μ.

ΛΚ37, Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης/Πατησίων, ΑΝ.Α.Σ.Α.