Επόμενη συνέλευση: Τετάρτη 21 Αυγούστου, 7 μ.μ., Πάρκο Κύπρου και Πατησίων

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2018

ΤΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ,
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ!


"Λες: πολύν καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς.
Άκου λοιπόν: είτε φταις, είτε όχι σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις θα πεθάνεις.
Λες: πολύν καιρό ήλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις.
Ήλπιζες τι; Πώς ο αγώνας θα ’ναι εύκολος;
Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες.
Είναι τέτοια που αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο δεν έχουμε ελπίδα.
Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει θα χαθούμε."
Μπέρτολτ Μπρεχτ
Στο πρώτο μας κιόλας κάλεσμα για συμμετοχή σε γενική απεργία και κεντρική απεργιακή πορεία, οχτώ ακριβώς χρόνια πριν, και εφτά μήνες μετά την ψήφιση του πρώτου "Μνημονίου συνεργασίας" μεταξύ του ελληνικού κράτους, του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, γράφαμε: "σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, ουτοπία δεν είναι να αγωνιζόμαστε για να ζήσουμε διαφορετικά, ψευδαίσθηση είναι να πιστεύει κανείς ότι μπορούμε να ζήσουμε έτσι!". Στα χρόνια -και στα μνημόνια- που ακολούθησαν, έχοντας την εικόνα μιας ευρύτερης συνθήκης, της συνεχιζόμενης από τουλάχιστον δύο δεκαετίες πριν καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, και όντας απαρέγκλιτα τμήμα του κοινωνικού - ταξικού ρεύματος που δεν τρέφει αυταπάτες για επίλυση των προβλημάτων μέσα από το ίδιο το σύστημα που τα αναπαράγει και τα διαιωνίζει, ήταν φανερό ότι ούτε θα μπορούσε να μας λυγίσει η ωμή, ανηλεής κατασταλτική βία, ούτε όμως και να θολώσει την κρίση μας η επιχείρηση απόσπασης συναίνεσης μέσα από ένα χυδαίο εμπόριο "ελπίδας".
Για την περίοδο που διανύουμε τώρα, από τη μία πλευρά είναι ολοφάνερο ότι η συνολική επίθεση των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών απέναντι στην κοινωνία συνεχίζεται και κλιμακώνεται. Δεν υπάρχει, ούτε πρόκειται να υπάρξει καμιά "σταθεροποίηση", "ανακωχή", "ισορροπία σε ένα έστω κατώτερο επίπεδο", "επαναφορά στην κανονικότητα". Αρκεί για παράδειγμα να ρίξουμε μια ματιά στις αποφάσεις τους για το "δημοσιονομικό μονοπάτι" που οφείλουμε να… υποστούμε τουλάχιστον μέχρι το 2060! Τα πολλά λόγια, πολύ εύστοχα θα έλεγε κανείς, είναι… κι άλλη φτώχεια! Με μια δεύτερη ματιά στις γεωστρατηγικές ανακατατάξεις στην περιοχή δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσουμε στους γεωπολιτικούς διαγκωνισμούς τους την εφιαλτική προοπτική των εμπόλεμων κοινωνιών, της προσφυγιάς, του θανάτου.
Από την άλλη πλευρά, εντείνεται η επιχείρηση διάχυσης του κοινωνικού κανιβαλισμού και εκφασισμού. Με τη συστηματική μεθόδευση κράτους και αφεντικών προωθείται η εκτόνωση της οργής που συσσωρεύεται στην τάξη μας, στην τάξη των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, μέσα από την αλληλοεξόντωσή μας, μέσα από τη μετατροπή των χώρων δουλειάς, των γειτονιών και κάθε δημόσιου πεδίου σε κοινωνική ζούγκλα. Κομμάτι του ίδιου σχεδιασμού είναι και η επιχειρούμενη φεουδαλοποίηση του δημόσιου χώρου μέσω της διαπλοκής κράτους, φασιστικών παρακρατικών συμμοριών, μαφιών κι άλλων αντικοινωνικών μορφωμάτων, που με όλο και μεγαλύτερη επιθετικότητα θέτουν στο στόχαστρό τους τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Σε αυτή τη συνθήκη, εν μέσω φαινομενικής κινηματικής άμπτωτης, το τελευταίο διάστημα επανέρχονται στο προσκήνιο γνωστές αδιέξοδες, αυτοαναφορικές έως και αντικοινωνικές τάσεις. Οι οποίες, μέσα στην αδυναμία τους για συνεκτική ανάγνωση της επιχείρησης διάχυσης του κοινωνικού κανιβαλισμού και εκφασισμού, όχι μόνο δεν στοχοποιούν τους πραγματικά υπεύθυνους, αυτούς που την ενορχηστρώνουν και τους οποίους προφανώς εξυπηρετεί, αλλά θεωρώντας μάλλον πως την αντιπαλεύουν, καταλήγουν να αποτελούν μια ακόμα ψηφίδα στο εσωτερικό της.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, έχει καθοριστική σημασία να μην αφήσουμε το παραμικρό περιθώριο για απογοήτευση, παραίτηση, αδράνεια, ιδιώτευση. Με τη θέλησή μας για συλλογική αντίσταση χαλυβδωμένη, μακριά από αμφιταλαντεύσεις ή επιφυλάξεις, προβάλλει χωρίς καμιά αμηχανία ως αδήριτη αναγκαιότητα η διασφάλιση περαιτέρω κοινωνικοποίησης των προταγμάτων μας. Στη συνέχεια ξεκαθαρίζουμε συνοπτικά πως προκύπτει, που εδράζεται αυτή μας η προσέγγιση.
Εν μέσω γενικευμένης κρίσης ενός συστήματος που η επιβίωσή του είναι συνυφασμένη με τη βύθιση στην ανέχεια ολοένα και περισσότερων, που μέσα σε μια δίνη αδιεξόδων και αντιφάσεων δεν μπορεί να "υποσχεθεί" τίποτα παραπάνω από περαιτέρω επιδείνωση της ήδη αβίωτης καθημερινότητάς μας, διαρκώς συσσωρεύονται οι όροι μετατροπής της άμπωτης σε πλημμυρίδα. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που την περίοδο του καλοκαιριού των αγανακτισμένων δεν βρεθήκαμε να "πετάμε στα σύννεφα", έτσι και τώρα δεν έχουμε "πέσει από αυτά". Είναι απεριόριστη η εμπιστοσύνη μας στις αστείρευτες δυνάμεις του κοινωνικού - ταξικού κινήματος, εκεί βρίσκονται σταθερά οι αναφορές μας, έχουμε την επίγνωση ότι είναι αυτό που μπορεί υπό προϋποθέσεις όχι μόνο να ανατρέπει τους σχεδιασμούς των κυρίαρχων, αλλά και κάποια στιγμή να ανατρέψει τα πάντα. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να συμβαίνει διαφορετικά για μια συνέλευση, που η συγκρότησή της προέκυψε μέσα από έναν ευρύ, πολύμορφο, αδιαμεσολάβητο κοινωνικό αγώνα που διέσωσε το πάρκο Κύπρου και Πατησίων και οδήγησε στο να υφίσταται ακόμα και σήμερα, όχι μόνο ως ανοιχτός δημόσιος πράσινος χώρος, αλλά και ως εστία συλλογικοποίησης, αντίστασης και πάλης. Αλλά και με σημαντική πλέον συσσωρευμένη εμπειρία από τους αγώνες που από κοινού δίνουμε, σε τοπικό επίπεδο, εργαζόμενοι, άνεργοι, νεολαίοι, ντόπιοι, πρόσφυγες και μετανάστες, υπερασπιζόμενοι βασικές κοινωνικές ανάγκες.
Με γνώμονα την ενίσχυση της δυναμικής των αγώνων, μέσα από τη διασύνδεσή τους και την ανάδειξή τους στο κεντρικό πολιτικό πεδίο, συνεχίζουμε να παίρνουμε οι ίδιοι ή να ανταποκρινόμαστε σε πρωτοβουλίες, συμμετέχοντας ενεργά στις διαδικασίες και τις δράσεις πλατιών δικτυώσεων συλλογικοτήτων με κοινωνικό - ταξικό προσανατολισμό και οριζόντια δομή. Με την εκτίμηση ότι τα μέτωπα αυτά, μέσα από τα οποία, στις σημερινές συνθήκες, υψώνουμε τα οδοφράγματά μας απέναντι στη συνολική επίθεση που δεχόμαστε, αύριο θα αποδειχτούν οι σημαντικότεροι πυλώνες της αντεπίθεσής μας.
Το «Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα "απελευθερωμένα" ωράρια» έχει σταθερή μακροχρόνια παρέμβαση, "με επιτυχίες και εμπόδια, αλλά πάνω από όλα με πείσμα και αποφασιστικότητα" (όπως ακριβώς σημειώνεται σε κείμενά του), στον δύσκολο κλάδο του εμπορίου, στον πρώτο κλάδο που δέχεται τα σοκ των πιο σκληρών αντεργατικών μέτρων. Η συμμετοχή μας στον «Συντονισμό Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση» έγινε δυνατή μετά από επίμονη ενασχόληση, ως αποτέλεσμα αναζητήσεων κοινού βηματισμού με εργατικά, κοινωνικά, φοιτητικά σχήματα απέναντι στην αναδιάρθρωση και περαιτέρω εμπορευματοποίηση των ΜΜΜ, απέναντι στην όξυνση του ελέγχου, των ταξικών διαχωρισμών και αποκλεισμών μέσα από την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου. Ο «Αντιφασιστικός Συντονισμός στην Πατησίων», από τη στιγμή της συγκρότησής του, εδώ και 6 χρόνια, έχει δώσει τη δυνατότητα σε ένα ευρύ φάσμα υποκειμένων να κάνει πραγματικά δική του υπόθεση, με κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις διευρυμένης απεύθυνσης και διεισδυτικότητας σε ένα εκτεταμένο σύμπλεγμα γειτονιών, την ανάσχεση της επιχείρησης ναζιστικών παρακρατικών συμμοριών να αποκτήσουν, με διαρκή πριμοδότηση του συστήματος, ερείσματα στο κοινωνικό πεδίο.
Στην κατεύθυνση αυτή καλούμε σε στήριξη και ενίσχυση μιας διαφορετικής απεργίας, που έχει κηρυχθεί για την Πέμπτη 1η Νοέμβρη σε μια σειρά από κλάδους και επιχειρήσεις με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων σωματείων, ως αποτέλεσμα της οριζόντιας διεργασίας συντονισμού τους από τον Μάϊο. Ενός από τα κάτω οργανωμένου μετώπου προάσπισης εργατικών συμφερόντων και δικαιωμάτων που ξεδιπλώνει αγωνιστικούς σχεδιασμούς χωρίς να επηρεάζεται από τους ελιγμούς και τα παζάρια των γραφειοκρατικών συνδικαλιστικών ηγεσιών των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ. Με ήδη ορατό αποτύπωμα σε άλλες διεργασίες πολύ ευρύτερες από αυτές των άμεσα εμπλεκομένων. Ενάντια στη λογική της "ταξικής συνεργασίας" -δηλαδή της ταξικής υποταγής- και των δήθεν κοινών συμφερόντων ανάμεσα στους εργαζόμενους και τα αφεντικά, που δοκιμάζουν, ολοένα και πιο ξεδιάντροπα, να προωθήσουν το τελευταίο διάστημα οι ηγεσίες αυτές με τη λεγόμενη "κοινωνική συμμαχία". Κόντρα στην ανάθεση και μακριά από αυταπάτες για "λύσεις" που θα έρθουν από "ειδικούς" και "σωτήρες", με την κοινή πεποίθηση ότι οι απεργίες αποκτούν δυναμική μέσα από την οργάνωση στη βάση. Μέσα από αυτοοργανωμένες δομές, με όλους τους εργαζομένους συμμέτοχους, ώστε να κάνουμε δική μας υπόθεση τη διασφάλιση του ακηδεμόνευτου χαρακτήρα τους και η κατεύθυνσή τους να υπηρετεί τα δικά μας συμφέροντα.
Με όπλο μας την αλληλεγγύη, με αποφασιστικότητα και σθένος ορθώνουμε αναχώματα απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε. Αναγνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί που, ως προϋπόθεση αναπαραγωγής της κυριαρχίας τους, υποθάλπουν συνθήκες πλαστών διαχωρισμών, ανελέητου ανταγωνισμού, ατομικισμού και αλληλοφαγώματος στο εσωτερικό μας. Είναι οι ίδιοι που δεν σταματούν να εξοπλίζουν το κατασταλτικό τους οπλοστάσιο, φοβούμενοι την συνειδητά ταξική, από τα κάτω οργανωμένη συνάντησή μας στους δρόμους, με την οργή μας στραμμένη προς τη σωστή κατεύθυνση, προς τους πραγματικά υπεύθυνους για τη λεηλασία της ζωής μας. Βάζουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες και ως μέρος του ευρύτερου αγώνα ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης παλεύουμε στο σήμερα με το βλέμμα σταθερά στον ορίζοντα μιας αυριανής κοινωνίας ισότητας και ελευθερίας!

Κοινοί αγώνες ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών,
εργαζομένων, ανέργων, νεολαίων
ενάντια στη φτώχεια, στην εξαθλίωση,
στον πόλεμο, στον εθνικισμό, στον φασισμό
και στο σύστημα που τα παράγει

Πέμπτη 1η Νοέμβρη 2018: στηρίζουμε και ενισχύουμε
την οργανωμένη από τα κάτω διακλαδική απεργία
Απεργιακή συγκέντρωση και πορεία, 12 μ., Χαυτεία
( καλούμε στο μπλοκ του Συντονισμού Εργαζομένων στις
    Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση )
Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

Ενημέρωση και φωτογραφίες από την προπαγανδιστική παρέμβαση του ΣΕΣΕΕΜ στον σταθμό της Ομόνοιας ενόψει της οργανωμένης από τα κάτω διακλαδικής απεργίας της 1ης Νοέμβρη

Τη Δευτέρα 29/10 ο Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση πραγματοποίησε συγκέντρωση στον σταθμό της Ομόνοιας στις 6 το απόγευμα, στηρίζοντας και προπαγανδίζοντας τη διακλαδική και από τα κάτω οργανωμένη απεργία που έχει καλεστεί για την 1η Νοέμβρη. Για περίπου μία ώρα μοιράστηκε το κείμενο του συντονισμού ενώ κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης τοποθετήθηκαν πανό και αφίσες εντός του σταθμού.

Συνδέουμε τον αγώνα για ελεύθερη μετακίνηση
με τη διεκδίκηση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας
σύμφωνα με τις ανάγκες μας!

Υπερασπιζόμαστε τις βασικές μας ανάγκες!

Συνεχίζουμε τον αγώνα για ελεύθερη μετακίνηση!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ
ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΪΟΝ


ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΥΣΙΕΣ,
ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΟΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ


Πέμπτη 1η Νοέμβρη 2018: στηρίζουμε και ενισχύουμε
την οργανωμένη από τα κάτω διακλαδική απεργία
Απεργιακή συγκέντρωση και πορεία, 12 μ., Χαυτεία









Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2018

Ανακοίνωση του Συντονιστικού δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα «απελευθερωμένα» ωράρια για τη διακλαδική και οργανωμένη από τα κάτω απεργία της 1ης Νοέμβρη

Ως Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα «απελευθερωμένα» ωράρια στηρίζουμε τη διακλαδική και οργανωμένη από τα κάτω  απεργία της 1ης Νοέμβρη 2018.

Η απεργία αυτή αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι του συνολικού αγώνα μας για την προάσπιση των εργατικών συμφερόντων και δικαιωμάτων, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας. Ενός αγώνα στον οποίον εντάσσουμε άλλωστε και την ίδια τη μάχη που εδώ και αρκετά χρόνια δίνουμε ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Έτσι, και η απεργία αυτή αποτελεί μια μάχη που είναι υπόθεση όλων μας.

Μάλιστα, μια από τις βασικές αιχμές της απεργίας αυτής, η διεκδίκηση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) συνιστά μια από τις πιο κομβικές εργατικές διεκδικήσεις. Όπως έχουμε σημειώσει σε σχετικές ανακοινώσεις μας, ο αγώνας για τη διεκδίκηση και εφαρμογή των ΣΣΕ σημαίνει οργανωμένη και συλλογική εργατική πάλη, συναδελφική και ταξική αλληλεγγύη. Σημαίνει έμπρακτη εναντίωση στους «μισθούς-ψίχουλα», τα «ωράρια-λάστιχο», την εντατικοποίηση, την επισφαλή εργασία, την εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία. Σημαίνει σύγκρουση με τα συμφέροντα του κάθε εργοδότη και συνολικά με τον κόσμο του κεφαλαίου, καθώς και των εκάστοτε κυβερνόντων. Όταν μάλιστα ως κριτήριο για τη διεκδίκηση αυτή μπαίνουν οι πραγματικές ανάγκες μας και όχι οι «αντοχές της οικονομίας και του κάθε αφεντικού», τότε είναι που ο αγώνας αυτός γίνεται ακόμα πιο δυναμικός, αφού έρχεται να αμφισβητήσει και την κυριαρχία του οικονομικο-κοινωνικο-πολιτικού συστήματος στις ζωές μας.

Επίσης, η διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη (η συντονισμένη κήρυξη κλαδικών απεργιών σε μια σειρά από κλάδους κι επιχειρήσεις) είναι αποτέλεσμα μιας οριζόντιας διεργασίας συντονισμού σωματείων που βασίζεται με τη σειρά της στις διαδικασίες βάσης των σωματείων αυτών. Στις συνελεύσεις των μελών τους και σε κάθε διαδικασία μέσα από την οποία επιδιώκεται και διασφαλίζεται ότι ο κάθε συνάδελφος και η κάθε συναδέλφισσα γίνεται ενεργό κομμάτι του αγώνα κι όχι ακόλουθος-ακόλουθη των όποιων «σωτήρων» ή «ειδικών του αγώνα». Κι όλο αυτό συνιστά μια βασική πτυχή του πως αντιλαμβανόμαστε την από τα κάτω οργάνωση των αγώνων μας. Ενώ παράλληλα αποτελεί και τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκουμε να οργανώνεται, να διεξάγεται και τελικά -σε κάποιο βαθμό- να πετυχαίνει νίκες και ο ίδιος ο αγώνας για την Κυριακάτικη αργία. Με τους ίδιους τους συναδέλφους-συναδέλφισσές μας από τα μαγαζιά να βγαίνουν μπροστά και από κοινού με όλον τον κόσμο του αγώνα να δίνεται μια δυναμική απάντηση στη συνολική επίθεση των αφεντικών προς την τάξη μας.

Επιπλέον, το σύνολο των κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων που οργανώνουν την απεργία αυτή -κι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο- έχουν παίξει σημαντικό ρόλο και στον ίδιο τον αγώνα για την Κυριακάτικη αργία συμμετέχοντας ενεργά στις σχετικές κινητοποιήσεις και στα αντίστοιχα συντονιστικά δράσης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Παράλληλα με τις κινητοποιήσεις μας ενάντια στα επόμενα ανοίγματα των εμπορικών καταστημάτων σε πανελλαδικό επίπεδο την Κυριακή 4/11 και σε 3 συνεχόμενες Κυριακές τον Δεκέμβρη, θα συμβάλλουμε με όλες τις δυνάμεις μας στην επιτυχία της απεργίας της 1ης Νοέμβρη. Συμμετέχοντας στις προπαγανδιστικές κινήσεις και στις απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδίδοντας και κάνοντας πράξη τα μηνύματά της.

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

Απεργιακές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις την Πέμπτη 1 Νοέμβρη 2018:
> 11.00, Πνευματικό Κέντρο Δ. Αθηναίων (Σόλωνος & Ασκληπιού)
> 12.00, Χαυτεία (Σταδίου & Αιόλου)

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας
και στα «απελευθερωμένα» ωράρια
https://syntonistikokyriakes.espivblogs.net – syntonistiko_drasis@espiv.net

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018

[ΣΕΣΕΕΜ]: Κάλεσμα στην οργανωμένη από τα κάτω διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη

Συνδέουμε τον αγώνα για ελεύθερη μετακίνηση με τη διεκδίκηση
Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σύμφωνα με τις ανάγκες μας!
Υπερασπιζόμαστε τις βασικές μας ανάγκες!


Η προκήρυξη διακλαδικής απεργίας, οργανωμένης από τα κάτω, για την 1η Νοέμβρη, από τον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής, τον Σύλλογο Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών, τον Σύλλογο Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών, το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ, το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού από την Αθήνα αλλά και το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων Θεσσαλονίκης και το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στο χώρο της Ψυχικής Υγείας και της Κοινωνικής Πρόνοιας από τη Θεσσαλονίκη, αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική προσπάθεια συντονισμού και διεκδίκησης από τους ίδιους τους εργαζόμενους και τα πρωτοβάθμια σωματεία τους.

Τα χαρακτηριστικά οργάνωσης της απεργίας είναι αυτά που και εμείς ως Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση υιοθετούμε και προτάσσουμε για τον αγώνα που δίνουμε στο πεδίο των συγκοινωνιών. Μέσα από τέτοιου τύπου απεργίες βλέπουμε ότι ο κάθε επιμέρους αγώνας αποκτά προοπτική. Όπως στην δικιά μας περίπτωση όπου εργατικά, κοινωνικά και φοιτητικά σχήματα παλεύουμε από κοινού για ελεύθερες μετακινήσεις, έτσι και σε αυτό τον συντονισμό των σωματείων βλέπουμε την προσπάθεια εργαζόμενοι από διαφορετικούς κλάδους και εργασιακούς χώρους να βάλουν μπροστά τα εργατικά συμφέροντα και τις ανάγκες τους.

Το πρόταγμα της ελεύθερης μετακίνησης έρχεται να συνδεθεί με τη στόχευση αυτή της απεργίας την 1η Νοέμβρη. Μια βασική ανάγκη όλων μας δεν μπορεί να κοστολογείται ανάλογα με τις προθέσεις κράτους και αφεντικών. Δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους αποκλεισμού για όποιους δεν έχουν ή δεν θέλουν να πληρώσουν εισιτήριο. Ιδιαίτερα όσον αφορά τους εργαζόμενους η υποχρεωτική καταβολή όλο και μεγαλύτερου τμήματος του μισθού τους για να μετακινούνται, πόσο μάλλον για να πηγαίνουν από το σπίτι στη δουλειά, αποτελεί ένα οικονομικό βαρίδι που πρέπει να αγωνιστούμε για να απαλλαγούμε από αυτό.

Οι κινήσεις μας ενάντια στην επιβολή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου εντάσσονται στον αγώνα ενάντια στη λειτουργία των συγκοινωνιών με λογικές κέρδους και ζημιών. Παλεύουμε για συγκοινωνίες που να καλύπτουν τις ανάγκες των εργαζομένων και ανέργων, ντόπιων και μεταναστών. Όλων αυτών που ανήκουμε στο ίδιο στρατόπεδο, των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων. Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου χτίζουμε μέτωπα αγώνα για τη σύνδεση και την ενίσχυση των αντιστάσεων των από τα κάτω σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, σε χώρους εργασίας, γειτονιές, σχολεία και σχολές.

Εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και επιβάτες αντιστεκόμαστε από κοινού στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και του κλεισίματος των μπαρών. Απέναντι στην επιδίωξη διαμόρφωσης όρων «ζούγκλας» στην κοινωνία, συνεχίζουμε την κοινή πορεία ενάντια στον έλεγχο που θέλουν να επιβάλουν σε κάθε μας βήμα, ενάντια στους αποκλεισμούς, στους διαχωρισμούς και στον κοινωνικό κανιβαλισμό, ενάντια στην αναδιάρθρωση και στην περαιτέρω εμπορευματοποίηση των ΜΜΜ. Σπάμε τον φόβο, την αδράνεια, την εξατομίκευση, την υποταγή και δυναμώνουμε τις εκδηλώσεις κοινωνικής ανυπακοής. Αντιστεκόμαστε συλλογικά και αλληλέγγυα στον οποιοδήποτε περιορισμό της ελεύθερης μετακίνησης μας!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ
ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΪΟΝ


ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΥΣΙΕΣ,
ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΟΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ


Πέμπτη 1η Νοέμβρη 2018: στηρίζουμε και ενισχύουμε
την οργανωμένη από τα κάτω διακλαδική απεργία
Απεργιακή συγκέντρωση και πορεία, 12 μ., Χαυτεία


Συγκέντρωση - παρέμβαση
Δευτέρα 29/10, 6 μ.μ., σταθμός Ομόνοια


Επόμενη συνέλευση του Συντονισμού
την Παρασκευή 9/11, στις 6 μ.μ.,
στα γραφεία των σωματείων, Λόντου 6 (Εξάρχεια)


Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση
επικοινωνία: seseem@espiv.net

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2018

Προπαγανδιστικά μοιράσματα του ΣΕΣΕΕΜ σε τρεις σταθμούς με νέο κείμενο ενόψει και της αυριανής συνέλευσης στα γραφεία των σωματείων


Την Παρασκευή 12, την Τρίτη 16 και την Πέμπτη 18 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκαν στους σταθμούς της Ομόνοιας, της Βικτώριας και της Αττικής προπαγανδιστικά μοιράσματα του Συντονισμού Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση.

Μοιράστηκε το τελευταίο κείμενο του ΣΕΣΕΕΜ σχετικά με τη συνθήκη όπως έχει διαμορφωθεί μετά το κλείσιμο των μπαρών αλλά και τις επόμενες κινήσεις υπουργείου και διοικήσεων, καλώντας παράλληλα και στην επόμενη συνέλευση του συντονισμού την Παρασκευή 19/10 στις 6 το απόγευμα στα γραφεία των σωματείων στη Λόντου 6 στα Εξάρχεια.


Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018

[19/10, 6 μ.μ., Λόντου 6]: επόμενη συνέλευση του Συντονισμού Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ,
ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΙ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ

Η αναδιάρθρωση των συγκοινωνιών, έχοντας ως βασικό όχημα το ηλεκτρονικό εισιτήριο και το κλείσιμο των πυλών, βαθαίνει και τα αποτελέσματά της γίνονται αισθητά τόσο στους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες όσο και στους επιβάτες.  Η εντατικοποίηση της εργασίας στα ΜΜΜ πάει χέρι χέρι με την επίταση του ελέγχου και των αποκλεισμών ενώ όσοι και όσες αντιστέκονται στην εφαρμογή τους βρίσκονται αντιμέτωποι με τη στοχοποίηση και την καταστολή. Με τη μετάβαση από το χάρτινο στο ηλεκτρονικό εισιτήριο να έχει ολοκληρωθεί και τις μπάρες να έχουν κλείσει στους περισσότερους σταθμούς, σειρά παίρνει η εφαρμογή του πολυζωνικού εισιτηρίου και η ιδιωτικοποίηση.

Ειδικότερα και όσον αφορά τους εργαζόμενους στα ΜΜΜ η κυρίαρχη συνθήκη χαρακτηρίζεται από ανασφάλεια, εντατικοποίηση και αυταρχικότητα από την πλευρά των διοικήσεων. Ένα περιβάλλον που ευνοεί αλλά και ενισχύεται από την διάχυση της προσωρινής και επισφαλούς εργασίας σε όλο και περισσότερους τομείς της λειτουργίας. Μέσα από την επιλογή του θεσμού της μαθητείας, την χρησιμοποίηση δηλαδή των αποφοίτων από τα ΕΠΑΛ, συμβασιούχων του ΟΑΕΔ αλλά και με νεοπροσληφθέντες εργαζόμενους με συμβάσεις μερικών μηνών ως φθηνό και χωρίς δικαιώματα προσωπικό. Δημιουργείται με λίγα λόγια μια συνθήκη όπου εργαζόμενοι κάνουν την ίδια δουλειά με διαφορετικούς μισθούς και δικαιώματα, ενώ γίνεται ακόμα πιο δύσκολη η καλλιέργεια συναδελφικής αλληλεγγύης, καθώς η εντατικοποίηση της εργασίας και ο διαχωρισμός ανάμεσα σε παλιούς και νέους, σε εργαζόμενους σε ΣΤΑΣΥ ή ΟΣΥ και σε εργαζόμενους σε εργολάβους οξύνει τους ανταγωνισμούς και ευνοεί την εμφάνιση κανιβαλιστικών συμπεριφορών.

Υπουργείο Μεταφορών, ΟΑΣΑ αλλά και οι διοικήσεις ΣΤΑΣΥ και ΟΣΥ αλληλοσυγχαίρονται και αλληλοκατηγορούνται κατά το δοκούν. Από τη μία μεταβιβάζουν τις ευθύνες η μία στην άλλη, για όλα τα προβλήματα του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, ενώ από την άλλη συνεργάζονται αρμονικά και σχεδιάζουν από κοινού πως θα εφαρμόσουν ακόμα περισσότερο έλεγχο, ακόμα περισσότερους αποκλεισμούς. Κεντρικό ρόλο στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου έχει ο ΟΑΣΑ. Η διοίκησή του διαμορφώνει το πλάνο με βάση το οποίο κλείνουν οι μπάρες και δίνει εντολές για περισσότερο έλεγχο, όξυνση των αποκλεισμών, κυνήγι επιβολής προστίμων. Ένα ακόμα μέσο μεγιστοποίησης κερδών αφενός, αλλά ταυτόχρονα, μέσα από την εκδικητικού χαρακτήρα ποινή, και ένας τρόπος οικονομικής εξόντωσης όσων “τολμήσουν” να μην αγοράζουν εισιτήριο. 

Ενδεικτικό του γεγονότος, πως το ηλεκτρονικό εισιτήριο είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια εκδοχή εισιτηρίου είναι η πρόσφατη απόφαση του ΟΑΣΑ να επιβάλει στους φοιτητές, σε όσους είναι άνω των 65 κ.α. να βγάλουν προσωποποιημένες κάρτες, κάνοντας ακόμα πιο εύκολη την καταγραφή των κινήσεών τους, την ομαδοποίησή τους και την ανά πάσα στιγμή κατάργηση της δυνατότητας χρήσης μειωμένων εισιτηρίων. Την ίδια στιγμή όπως παραδέχονται και οι ίδιοι, το ηλεκτρονικό εισιτήριο εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο την εφαρμογή διαφορετικών χρεώσεων ανάλογα με τις ζώνες μετακίνησης. Στην πραγματικότητα η κοστολόγηση ανάλογα με τις ζώνες διαδρομής θα αυξήσει ουσιαστικά το κόστος μετακίνησης εντείνοντας τους ταξικούς διαχωρισμούς, καθώς η δυνατότητα χρησιμοποίησης ολόκληρου του δικτύου θα περιορίζεται σε όλο και μικρότερες κοινωνικές ομάδες με μεγαλύτερα εισοδήματα. Με δηλώσεις τους μάλιστα, επισημαίνουν πως με το σύστημα των ζωνών θα αυξηθεί η κερδοφορία των εταιριών, και όπως μπορεί εύκολα να συμπεράνει κανείς αυτή η κερδοφορία θα γίνει στις πλάτες όσων αγοράζουν εισιτήρια.

Οι κινήσεις μας ενάντια στην επιβολή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου εντάσσονται στον αγώνα ενάντια στη λειτουργία των συγκοινωνιών με λογικές κέρδους και ζημιών. Παλεύουμε για συγκοινωνίες που να καλύπτουν τις ανάγκες των εργαζομένων και ανέργων, ντόπιων και μεταναστών. Όλων αυτών που ανήκουμε στο ίδιο στρατόπεδο, των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων. Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου χτίζουμε μέτωπα αγώνα για τη σύνδεση και την ενίσχυση των αντιστάσεων των από τα κάτω σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, σε χώρους εργασίας, γειτονιές, σχολεία και σχολές.

Εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και επιβάτες αντιστεκόμαστε από κοινού στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και του κλεισίματος των μπαρών. Απέναντι στην επιδίωξη διαμόρφωσης όρων «ζούγκλας» στην κοινωνία, συνεχίζουμε την κοινή πορεία ενάντια στον έλεγχο που θέλουν να επιβάλουν σε κάθε μας βήμα, ενάντια στους αποκλεισμούς, στους διαχωρισμούς και στον κοινωνικό κανιβαλισμό, ενάντια στην αναδιάρθρωση και στην περαιτέρω εμπορευματοποίηση των ΜΜΜ. Σπάμε τον φόβο, την αδράνεια, την εξατομίκευση, την υποταγή και δυναμώνουμε τις εκδηλώσεις κοινωνικής ανυπακοής. Αντιστεκόμαστε συλλογικά και αλληλέγγυα στον οποιοδήποτε περιορισμό της ελεύθερης μετακίνησης μας!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ
ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΪΟΝ

ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΥΣΙΕΣ,
ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΟΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

Επόμενη συνέλευση του Συντονισμού
την Παρασκευή 19/10 στις 6 μ.μ.
στα γραφεία των σωματείων, Λόντου 6 (Εξάρχεια)

Συντονισμός Εργαζομένων στις Συγκοινωνίες και Επιβατών για Ελεύθερη Μετακίνηση
επικοινωνία: seseem@espiv.net